موضوعات ‌مرتبط: اجتماعی مدیریت بحران

a/153067 :کد

شوخی نکنید، درد ما آمار نیست؟!

محمد حقیقی راد

  پنجشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۹۸ — ۱۱:۲۵
تعداد بازدید : ۴۶   
 تحلیل ایران -شوخی نکنید، درد ما آمار نیست؟!

در واقع در عمل ویروس کرونا از مدیریت سیستم درمانی ایران دموکرات تر است

به گزارش تحلیل ایران کرمانشاه ، آماری که وزارت بهداشت و دانشگاه علوم پزشکی استان کرمانشاه ارایه می دهند، کاملا صادقانه است اما هرگز یه مفهوم صحیح بودن نیست، چه انکه اولا طبق رویه ای که الان در حال اجراست، از همه ی بیماران تست کرونا گرفته نمی شود و دوما طبق اطلاعاتی که ما از مراکز مختلف درمانی کرمانشاه گرفته ایم، پاسخ تست ها به سرعت تست خانم ابتکار و اقای حریرچی و... به دست مراکز درمانی  نمی رسد، در واقع در عمل ویروس کرونا از مدیریت سیستم درمانی ما دموکرات تر است، زیرا ویروس کرونا همانطور که آقای حریرچی فرموند فقیر و غنی و مسئول و ...نمی شناسد اما سیستم درمانی ما اتفاقا خوب می شناسد.

به هرحال هرچه هم آمار باشد و ...مهم نیست، مهم این است که کشورهای همسایه این روزها هر کرونایی که ببینند ان را با منشا ایرانی معرفی می کنند و از لبنان تا عراق و کویت و پاکستان کشور ما را منشا شیوع کرونا به کشور خود دانسته اند، از سوی دیگر عددی که از میان مبتلایان به مرگ و میر هم به دست امده، نشان می دهد کشور ما بالاترین عدد را دارد و حدود ۱۰ درصد از مبتلایان می میمرند، حالا سوال این است که واقعا این سیاست های اخیر در مهار کرونا پاسخ داده یا نه؟؟؟؟

این مسئله نیازمند بررسی جدی است و حال اقدامات دولت و انچه اتفاق افتاده و کارهایی که باید بشود را مورد بحث قرار دهیم، فعلا تاکید می کنم که مردم عزیز ما در جریان باشند که هیچ چیزی مهمتر از در خانه ماندن و پرهیز از رفت و امد و شستن دست ها و پرهیز از مسافرت و به همراه داشتن مایع ضدعفونی کننده و دستمال کاغذی و .‌‌. مهم نیست ، ذهن خود را درگیر امار نکنید.

ببینید اگر در سنگاپور و چین و کره و ایتالیا و ژاپن مرگ و میر ناشی از کرونا تا این حد کنترل شده است دلیل اصلی به این بر می گردد که مدیریت بیماری کروناویروس جدید بر اساس الگوریتم مدیریت بحران صورت گرفته که اساس و ذات این مدیریت بر اساس "بدبینی" و در نظر گرفتن بدترین احتمالاتی که حتی شاید از نظر افراد جامعه ناممکن تلقی شود صورت می گیرد به همین خاطر از قرنطینه شهرها تا قرنطینه ی خانگی و قرنطینه ی خانواده و فردی و نهایتا بیمارستان و درمان و دفن افراد تا شستسوی معابر و آپارتمان ها و الزام همگان به استفاده از ماسک و .... تا تهیه ی اپلیکیشن و الزام به اعلام حضور فیزیکی و نصب حرارت سنج در تمامی پایانه های حمل و نقل و....‌هزاران تصمیم دیگر در دستور کار قرار گرفته است.

اما در کشور ما دیدگاه دیگری در هفته ی اول غالب بود که معتقد است  کرونا اصلا ترس و وحشتی ندارد و اگرچه هنوز هم برخی افراد معتقد به این شیوه سخنانی بر زبان می آورند که با هیچ منطق ریاضی و انسانی و تجربی سازگار نیست اما در مجموع از رصد رویدادها به این نتیجه می رسم که در حال حرکت به طرف دیدگاه مدیریت بحران هستیم.

شواهد زیادی نشان می دهد که ماسک و ژل  شستشوی دست و الکل در سطح کشور به اندازه کافی موجود است و متاسفانه برخی سیاست ها منجر به کمبود کالا شده است، چند روز پیش یکی از دوستان کرمانشاهی برای ارگان محل خدمتش برای تهیه ی ۱۰۰۰ عدد ماسک ساده سه لایه در به در دنبال فروشنده می گشت، با برخی از دوستان تماس گرفتم، عنوان کردند که فروشنده ها حتی از ارسال ۵۰ عدد ماسک وحشت دارند، قیمت کمی بالا رفته و انها از گرفتار شدن می ترسند،  از سویی درخواست فاکتور رسمی و کد ملی و ..‌. بر مشکلات افزوده، کاش یک کارشناس اقتصادی و بازار در ستاد مرکزی مقابله با کرونا بود تا مشاوره ی فنی بدهد،معتقدم اگر همین امروز برخی تشریفات اداری حذف شود و نگاه مدیریتی جای نگاه تعزیراتی را در کشور و بالأخص  کرمانشاه بگیرد به حدی عرضه ی مواد مصرفی زیاد خواهد شد که بازار به تعادل خواهد رسید، مدیران ارشد کشور و همچنین استان شرایط را درک کنند و تشریفات خرید اقلام کمیاب شده را کوتاه و سبک کنند، شک ندارم با این کار حجم  زیادی کالا وارد بازار خواهد شد و شرایط متعادل خواهد شد. فعلا جان مردم و کادر درمان بر هر چیز دیگر ‌ارجحیت دارد، با سیستم تنخواه و انبار می شود نظارت کرد، بهتر است حساسیت روی انبارهای بزرگ متمرکز شده و خرده فروشان برای فروش کالا رها شوند،  مشکل در خرده فروشی خیابان حاج محمد تقی و بار وانت بار نیست، مشکل در کلان انبارهاست که سیاست  و تمرکز خود را می طلبد، با تدابیر نسنجیده مشکلات بیمارستان ها را دو چندان نکنیم، استفاده از امکانات خیاط خانه ها برای دوخت ماسک های عادی استر دار نیز راه کار دیگری است که می شود ظرف کمتر از سه روز عملیاتی کرد و بازار مصرف را متعادل کرد.

 بنده در ذیل برای برخی از این موارد تناقض ها با نگاه مدیریت بحران سوالاتی مطرح می کنم و پاسخ می دهم.

۱_ تنها دو درصد از مبتلایان فوت می شوند؟!

مدیریت بحران می گوید این عدد اولا در صورت ارایه بهترین شیوه ی درمانی حاصل می شود ثانیا این دو درصد در صورت همه گیری این بیماری برای جمعیت ۸۵ میلیونی کشور نا عدد ۱/۷۰۰/۰۰۰ نفر از شهروندان را شامل خواهد شد که یک فاجعه است‌ یعنی این دو درصد فوتی به اندازه کل جمیعت شهر کرمانشاه می شود...

۲_ گفته می شود که این بیماری درصد کشندگی اش از آنفولانزا و سارس و مرس کمتر است؟!

نگاه مدیریت بحران می گوید اولا امارها نشان می دهد که این بیماری تا کنون چهار برابر سارس در چین انسان ها را به کام مرگ کشانده و ده برابر آنفولانزا کشنده است و اگر همه گیر شود قطعا ده برابر انفولانزا خواهد کشت، پس این عدد ۲ درصد نباید ما را به اشتباه فرو ببرد.

۳_ قرنطینه متعلق به قرون وسطی است؟! و جنگ جهانی اول؟!

نگاه مدیریت بحران می گوید، اولا باید از تجارب کشورهای دیگری که این بیماری در آنها شیوع داشته استفاده کرد، حتی اگر تجارب عهد بوق باشد؛ اگرچه در تکست ها و توصیه های سازمان بهداشت جهانی برای سال ۲۰۲۰ نیز توصیه به قرنطینه آمده است و اما البته اکنون به زعم بنده نیز قرنطینه شهری دست آوردی نخواهد داشت زیرا ما فرصت طلایی قرنطینه شهری را از دست داده ایم، اما قرنطینه فردی و خانوادگی همین الان نیز توسط کسانی که قرنطینه را متعلق به تاریخ می دانند در حال اجراست، حتی اگر اسمش را ایزوله بگذارند و از محیط ایزوله پیام دهند.

۴_ ماسک لازم است یا نه؟!.....

در این مورد پرسش اساسی مدیریت بحران این است: در سیستمی که بیمار به مراکز درمانی مراجعه می کند تا شناسایی شود و اگر مراجعه نکند هم طبیعتا شناسایی نمی شود و برخلاف انگلستان و چین و کره، سیستم درمانی سراغ بیمار نمی رود و از سویی می دانیم که دوره ی کمون یا خفته و بدون علامت این بیماری حدود ۱۴ روز است و فرد ناقل به راحتی در شهر و روستا و ادارات و کارگاه ها و نانوایی ها و فروشگاه ها و در خانواده به عنوان مادر و پدر و فرزند و همسر و ... ایفای نقش می کند، آیا معقولانه ترین راهکار افزایش سطح هشدار و الزام به رعایت حفاظت فردی نیست؟!

۵_ چرا اینقدر مدیریت بحران سخت گیرانه نگاه می کند؟!

دلیل اصلی این است که هرچه سخت گیری بیشتر شود ؛ممکن است خسارت اقتصادی ببار آورد اما هیچ خسارتی بالاتر از جان مردم نیست، شاید به همین دلیل است که جلسه مدیریت بحران کروناویروس در چین با ماسک تمام اعضا شروع می شود و در جلسه مدیریت بحران کروناویروس در ایران بدون ماسک....‌

یعنوان سخن آخر، من امیدوارم پزشکان ، صاحب نظران، اندیشمندان و متخصصان مدیریت بیماریهای واگیر در ترجمه ی تجربیات کشورهای مختلف،  به شکل جامع به مسئله نگاه کنند، بطور مثال اگر توصیه به استفاده از ماسک در کشوری صورت نگرفته؛ آیا قرنطینه ی شهری یا تک گیری بیمار یا  سیاست هایی جون شستشوی معابر و ‌.... داشته اند یا نه؟!را مورد بررسی قراردهند و باشد دیگر شاهد زخم خوردن دل زخمی ایران و ایرانی نباشیم .به امید آن روز...

                               

  محمد حقیقی راد
  خبرنگار -کارشناسی ارشد حقوق بین الملل
  آدرس ایمیل : mohammad.Rad083@gmail.com
  آدرس سایت/وبلاگ:


  ارسال نظر جدید:
      نام :        (در صورت تمایل)

      ایمیل:      (در صورت تمایل) - (نشان داده نمی شود)

     نظر :