موضوعات ‌مرتبط: سیاسی بودجه

a/138094 :کد

لایحه بودجه ۹۷ در پیچ بهارستان

تحلیل ایران

  ﺳﻪشنبه ۱۰ بهمن ۱۳۹۶ — ۲۳:۰۱
تعداد بازدید : ۴۱۶   
 تحلیل ایران -لایحه بودجه ۹۷ در پیچ بهارستان

رد کلیات لایحه بودجه ۹۷ در مجلس،از دید برخی ناظران به دلیل حساسیت بالای نمایندگان به مهمترین سد مالی کشور انجام گرفته است، این در حالی است که برخی از تاثیر انگیزه های سیاسی بر رد این لایحه خبر می دهند.

به گزارش تحلیل ایران، روزنامه های امروز سه شنبه دهم بهمن ماه موضوعاتی چون رد کلیات بودجه 97 در مجلس شورای اسلامی، اما و اگرهای الحاق به کنوانسیون پالرمو و مدیریت بحران در روزهای برفی را مبنای گزارش های خود قرار دادند.

*رد کلیات لایحه بودجه در بهارستان
دیروز کلیات لایحه بودجه 97 در مجلس شورای اسلامی به تصویب نرسید. روزنامه های امروز به بررسی دلایل عدم تصویب کلیات بودجه سال آتی در بهارستان پرداختند.روزنامه «تجارت» در گزارش خود نوشت: در طول تاریخ مجلس لوایح زیادی بوده که کلیاتش در صحن علنی مجلس مورد مخالفت نمایندگان قرار گرفته اما 120 رای مخالف مجلس به کلیات لایحه بودجه 97 که مهم‌ترین سند مالی سالانه دولت به شمار می‌رود اتفاق نادری بود که نشان از حساسیت مجلس نسبت به شرایط اقتصادی جامعه و دولت دارد. به همین دلیل لایحه بودجه به کمیسیون تلفیق برگشت داده شد تا در مدت 72 ساعت بازنگری و به صحن علنی ارایه شود. کمیسیون تلفیق بودجه نیز در این فرصت 72 ساعته به بازنگری در تصمیمات این کمیسیون در بودجه 97 پرداخت و هدفمندی یارانه‌ها، اوراق مشارکت، صندوق توسعه و حامل‌های انرژی از نکاتی است که در کمیسیون تلفیق مورد تجدیدنظر قرار گرفت.


روزنامه «شرق» در گزارش خود با عنوان «سیاسی کاری در بودجه» آورد: تحلیل‌های بسیاری درباره علل رد کلیات لایحه بودجه در صحن علنی مطرح می‌شود. عده‌ای این تصمیم مجلس را تصمیمی سیاسی و حاصل رایزنی‌های صورت‌گرفته برای نمایش دقت و توجه نمایندگان به نقش نظارتی خود توصیف می‌کنند و برخی دیگر آن را نوعی گروکشی برای افزایش اعتبارات عمرانی می‌دانند.از دیگر سو کارشناسان اقتصادی دلایلی مانند افزایش برداشت‌ها از صندوق توسعه ملی، افزایش بدهی‌های دولت حاصل از مجوز افزایش انتشار اوراق مالی اسلامی، نگرانی‌ها درباره حذف یارانه نقدی تعداد زیادی از یارانه‌بگیران و همچنین عدم توافق نمایندگان بر سر قیمت حامل‌های انرژی را از دلایل رد کلیات لایحه بودجه در مجلس ذکر می‌کنند. این عدم توافق بر سر منابع و هزینه‌ها نه‌تنها بین نمایندگان، بلکه بین دولت و مجلس نیز وجود دارد و به همین علت است که به اعتقاد برخی کارشناسان حتی مدافعان کلیات لایحه هم آن‌چنان که باید، از این لایحه دفاع نکردند و عرصه را به مخالفانی واگذار کردند که دست پُری برای انتقاد از لایحه بودجه سال 97 داشتند. لایحه‌ای که شاید بتوان گفت اولین لایحه بودجه ایران است که در سطح عمومی و میان مردم نیز به بحث گذاشته شده و حواشی متعددی را به همراه داشته است.


در گزارش روزنامه «آرمان» هم می خوانیم: رد کلیات بودجه اقدامی کم سابقه است. همواره در تصمیمات اتخاذ شده توسط دولت و مجلس مساله انتخابات و رأی آوری مطرح است. هر چند مسئولان و نمایندگان می‌گویند فارغ از چنین مباحثی اقدامات خود را انجام می‌دهند، اما زمانی که اعتراضاتی وجود داشته باشد و تصویب یا اجرای یک قانون نگرانی‌هایی را ایجاد کند، هم نمایندگان مجلس و هم دولتی‌ها دست به عصا راه می‌روند. موضوعات بحث برانگیز در بودجه 97 یکی به افزایش قیمت حامل‌های انرژی بر می‌گردد و دیگری مربوط به قطع یارانه نقدی بیش از 30‌میلیون ایرانی است. از طرف دیگر، موردی چون افزایش عوارض خروج انتقادهای زیادی را به دنبال داشته است. شاید نگرانی‌های ایجاد شده نمایندگان را بر آن داشته تا با مخالفت خود، مردم حوزه انتخابیه خود را راضی کنند.


به نوشته روزنامه «ابتکار»، از جمله دلایل رد کلیات لایحه بودجه 97 در صحن علنی مجلس نکات قابل توجهی توسط نمایندگان به «ابتکار» بیان شده است. احمد مازنی، نماینده مردم تهران در مجلس با انتقاد از این موضوع گفت:‌ «زمان رای‌گیری نمایندگان اصول‌گرا بی سروصدا اما بدون اعلام نظر فراکسیونی برای رای نیاوردن کلیات بودجه تلاش کردند و عجیب این‌که چهره‌های معروف فراکسیون مستقلین نیز برای رای نیاوردن کلیات بودجه 97بسیار فعال بودند، جمعی از اعضاء فراکسیون امید هم با وجود تصمیم فراکسیون به کلیات بودجه 97 رای مخالف دادند!» او همچنین تاکید دارد:‌ « بالاخره نسبت گرایش‌های مختلف مجلس با دولت و نسبت فراکسیون‌های مجلس با کلیات بودجه مشخص نشده است و نیز معلوم نشد پوزیسیون کیست و اپوزیسیون کیست؟» او همچنین می گوید: «اگر در بر همین پاشنه بچرخد آخر سال 1397 هیچ کس پاسخ‌گوی نتیجه اجرای این برنامه و بودجه هم نخواهد بود.»


روزنامه «خراسان» هم در گزارش خود نوشت: همه می دانند که بودجه در کشور به دلیل حجم بالای هزینه های جاری دولت که غیرقابل اجتناب هم هست، عملا از نظر اعداد و ارقام، قابل تغییر و تحول جدی نیست. آن چه سالانه ساعت ها وقت مجلس، دولت و البته افکار عمومی را می گیرد همان چند تبصره ابتدایی ماده واحده است که به نوعی قانون گذاری جدید محسوب می شود. در این جا فرصت تشریح و مطالبه این که چرا این روند بودجه نویسی (تکرار سالانه مکررات و بحث های غیرضرور بر سر واضحات) تغییر نمی کند و چرا دولت باید در جریان بودجه خود پیشنهاد قانون گذاری جدید داشته باشد، نیست. بحث اصلی بر سر آن چند تبصره است که اتفاقا برخی از آن ها بسیار مهم و تاثیرگذار هم هستند اما با این روند بحث و کشمکش بین دولت و مجلس، در هر صورت نمی توان انتظار اصلاح جدی داشت.

**اما و اگرهای پالرمو
تصویب «لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مبارزه با جرایم سازمان‌یافته فراملی» در مجلس که صدای مخالفان و منتقدان دولت را درآورده و دلواپسان چند روزی است به این بهانه به دولت می تازند، موجب شد وزارت امور خارجه در بیانیه ای به تشریح این کنوانسیون بپردازد و به شبهه ها پاسخ دهد. روزنامه های امروز به اما و اگرهای این کنوانسیون پرداختند.


روزنامه «اعتماد» در گزارش خود آورد: نمایندگان مجلس چهارشنبه هفته قبل روزی متفاوت را پشت سرگذاشتند. آن روز درحالی که هنوز دقایقی پس از آغاز جلسه علنی نگذشته بود، «لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با جرایم سازمان‌یافته فراملی» موسوم به کنوانسیون پالرمو در دستورکار صحن علنی قرار گرفت و پس از نطق پرشور مخالفان و طرح استدلال‌های موافقان، نهایتا کلیات لایحه به رای گذاشته شد تا نمایندگان با 132 رای موافق، 80 رای مخالف و 10 رای ممتنع به دولت اجازه دهند برای همکاری‌های بین‌المللی علیه جرایم سازمان‌یافته فراملی به کنوانسیون پالرمو بپیوندد. اما فارغ از داد و قال نمایندگان مخالف این مصوبه که ازقضا عمدتا‌ از اصولگریان نزدیک به جبهه پایداری و نمایندگانی همچون حسینعلی حاجی‌دلیگانی و محمدجواد ابطحی بودند، مخالف‌خوانی‌ها با این لایحه به فضای بیرون از پارلمان و به‌ویژه مطبوعات اصولگرا نیز راه یافت و این رویکرد رسانه‌ای تا آن‌جا پیش رفت که وزارت امور خارجه روز گذشته ناچار به انتشار اطلاعیه‌ای برای تنویر افکار عمومی شد.


روزنامه «خراسان» در گزارش خود نوشت: برخی آن را خیانتی بزرگ می دانند، برخی خبط مجلس و برخی کلاهی گشادتر از برجام! در مقابل برخی آن را برای افزایش تعاملات جمهوری اسلامی با دیگر دولت ها لازم می دانند و عده ای استدلال می کنند که تنها چند کشور معدود نظیر سودان جنوبی و تووالو و... به آن نپیوسته اند. «الحاق دولت ایران به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با جرایم سازمان یافته فراملی موسوم به پالرمو» هر چه که بود هفته گذشته به تصویب مجلس رسید. لایحه ای که در مجلس نهم کاری از پیش نبرد و مشخصاً در هفتم خرداد 93 توسط کمیسیون قضایی رد شد، ولی در 13 تیر 95 مجدد توسط دولت به مجلس جدید ارائه شد و مجلس دهم نیز چهارشنبه 5 بهمن 96 با 132 رأی موافق، 80 رأی مخالف و 10 رأی ممتنع از مجموع 226 نماینده حاضر در صحن تصویب کرد.


روزنامه «آرمان» در سرمقاله خود آورد: تصویب ‌الحاق ایران به‌ کنوانسیون‌ پالرمو درمجلس، موجب شد تا بازهم شاهد مخالفت‌هایی از جنس دلواپسانه باشیم. از این رو مدتی است که حلقه مفقوده‌ای تحت عنوان منافع ملی درکشور ایجاد شده است. در سایر کشورها به خصوص کشورهایی که اصول مدنیت درآنها رعایت می‌شود، احترام به قانون از سوی تمامی مردم و جناح‌های کشور از اولویت فراوانی برخوردار است. کشور ما در سیاست داخلی و خارجی با مسائل مهمی روبه‌روست که برای یک حکمرانی خوب در ارتباط با نظام بین‌الملل با حفظ اصولی که مورد پذیرش همه است به چارچوب‌ها و اصولی قانون اساسی و مباحث معرفتی تکیه می‌کند. ایران در طول چند دهه ‌اخیر در صحنه بین‌المللی تلاش‌ کرده‌‌ خود را مقید به اصول روابط بین‌الملل و نظم جهانی نشان دهد. اما متاسفانه مدت‌هاست که جریانی تحت عنوان دلواپسان در اردوگاه اصولگرایی به‌وجود آمده و به‌رغم اینکه در اقلیت است به دلیل برخورداری از امکانات خاص رسانه‌ای در عرصه‌های مختلف دارای حاشیه امنی است و به شدت بدون توجه به آثار منفی این واکنش‌ها و اعلام مواضع برای حلقه مفقوده یعنی همان منافع ملی تلاش دارد تا جامعه را نسبت به دولت و دولتمردان بدبین کرده و اعتماد ملی را کاهش دهد.


روزنامه «قانون» نوشت: بخش عظیمی از نمایندگان، دولت و ... با نگاهی به مسائل کلی وکلان تلاش می‌کنند تا برای گرفتن بهانه از دست دشمنان نظام اسلامی و مردم ایران معاهدات و پیمان‌هایی را که در سطح بین‌الملل وجود دارد با حفظ منافع کشورمان به اجرا در بیاورند ولی در این بین برخی جریان‌ها که همواره ارتقاع، ارتزاق و منافع خود را مدنظر دارند می‌کوشند تا به هر دلیلی سنگ بیندازند و آبی‌گل آلود کنند وماهی بگیرند! اقدامی که مردم آن را نمی‌پسندند و همواره آن را زیر سوال برده‌اند. امیدواریم جریان‌های قدرت‌طلب و انحصارگرا به سیل ملت بپیوندند و خود را از مردم دور ندانند که هرچه دارند از همین ملت است. این جماعت در موضوع برجام هرقدر که در توان داشتند تلاش کردند که این معاهده‌نامه امضا نشود ولی موفق نشدند و شکست خوردند.در ادامه ممی خوانیم: البته هم‌فکران شان در آن سوی مرزها برای زمین ماندن برجام اقداماتی کردند و ضرباتی زدند ولی تبعاتی برای آن‌ها داشت که همچنان باید هزینه این ایستادگی‌ها را بدهند. امروز نیز همین وضعیت برای پالرمو و FATF در جریان است که بی شک وقتی هم زبانی در اکثریت وجود داشته باشد، این ایستادگی‌ها نیز به جایی نخواهد رسید و پایداری مردم بر منافع ملی موفقیت آمیز شده وجشن ملی دیگری را رقم خواهد زد.

**مدیریت بحران در روزهای برفی
روزنامه «ایران» در سرمقاله خود نوشت: واقعیت آن است که سازمان‌های مدیریت بحران در کشور مبتلا به عارضه‌ای فلج‌کننده هستند که غیر از این هم نمی‌توان از آنها انتظاری داشت. این عارضه این است که این سازمان‌ها به نقش و علت ایجاد خود واقف نیستند و از مدیریت بحران فقط به هماهنگی اکتفا کرده‌اند و این کار را نیز با بد‌ترین کیفیت یعنی با تشکیل جلسات فوری و تصمیم گیری‌های ضربتی و تابع شرایط حاکم در لحظه برای مقابله با شرایط ایجاد شده در اثر وقوع حادثه و سعی در توجیه نواقص کار خود با مواردی از قبیل ناگهانی بودن حادثه و غافلگیر شدن شان، کمبود امکانات و بودجه و... انجام می‌دهند.


در حالی که بقیه موارد حیاتی مربوط به مدیریت بحران را فراموش کرده‌اند و حتی به آنها فکر نیز نکرده‌اند. مواردی نظیر ریشه‌یابی حوادث، تحلیل حوادث، تهیه سناریو‌های مختلف از حادثه و پیش‌بینی و برآورد خسارات، برنامه‌ریزی تدوین برنامه‌های مختلف پیشگیری، آمادگی و مقابله با حوادث مختلف و انجام اقدامات پیشگیری و آمادگی، اطلاع‌رسانی و آموزش‌های عمومی و تخصصی و از همه مهم‌تر بازرسی و نظارت بر عملکرد سازمان‌های مؤثر در ایجاد یا مقابله با حوادث به کلی در این سازمان‌ها مغفول مانده یا به‌صورت صوری با آنها برخورد می‌شود. علت اصلی همه این ضعف‌ها البته ضعف در انتخاب مدیران آگاه، توانمند و هوشمند برای این سازمان‌ها بوده است.


روزنامه «بهار» هم در یادداشتی با عنوان «تکذیب می کنیم، مگر برفی هم بارید؟» نوشت: برف بارید و یک کشور فلج شد. آیا با این حجم بحران ایجاد شده برای بارش برف هنوز هم ادعای مدیریت جهانی داریم.بهار در ادامه یکی از مهمترین اقامات مسوولان کشور در بحران ها را پاک کردن صورت مساله و تکذیب اصل مساله دانست؛ مسایلی چون بیکاری، اعتیاد، حصر و ...


روزنامه آرمان اما در گزارش خود از اقدامات مثبت ستاد مدیریت بحران در روزهای برفی نوشت.


روزنامه «شرق» هم نوشت: همیاری‌نکردن اکثر شهروندان در برف‌روبی معابر فرعی، نشان از «بحران مشارکت اجتماعی» در ایران دارد. اگر به این موضوع بحران‌های آلودگی هوا، مصرف بی‌رویه آب، مصرف زیاد غذاهای مضر، اعتیاد و موارد دیگر نیز اضافه شود، مشخص می‌شود شهروندان ایرانی برای «مشارکت‌های اجتماعی» آموزش داده نشده‌اند

                               

  تحلیل ایران
  تحریریه تحلیل ایران
  آدرس ایمیل : info@tahlileiran.ir
  آدرس سایت/وبلاگ:
  از همین نویسنده :
لایحه     بودجه 97     بودجه     بحران     مجلس    


  ارسال نظر جدید:
      نام :        (در صورت تمایل)

      ایمیل:      (در صورت تمایل) - (نشان داده نمی شود)

     نظر :