موضوعات ‌مرتبط: اجتماعی هنری

a/1808 :کد

جستاری پیرامون موسیقی در جامعه کنونی ایران

تحلیل ایران

  چهارشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۹۳ — ۲۳:۳۷
تعداد بازدید : ۲۶۲   
 تحلیل ایران -جستاری پیرامون موسیقی در جامعه کنونی ایران

در هفته های اخیر، اخبار ناراحت کننده از اعمال محدودیت های فزاینده بر فضای موسیقی کشور سایه افکنده است.

به بهانه خداحافظی اوهام

در هفته های اخیر، اخبار ناراحت کننده از اعمال محدودیت های فزاینده بر فضای موسیقی کشور سایه افکنده است. لغو کنسرت های متعدد و اعمال محدودیت های منطقه ای بر حوزه عمومی موسیقی ، بیش از گذشته فضای موسیقی دارای مجوز کشورمان را تحدید می کند. هنرمندانی که اگر نگوییم تنها منبع درآمدشان، عمده ترین محل کسب درآمدشان به سبب نگرانی گروهی از دلواپسان به خطر افتاده و در آستانه شروع سال جدید با مشکلات مادی بیش از پیش مواجه گشته اند.

در فضایی که موسیقی برون مرزی و به اصطلاح غیر مجاز فضای موسیقی کشور را در نوردیده است. لغو کنسرت های هنرمندانی که علی رغم تمام محدودیت ها و مشکلات در چارچوب جمهوری اسلامی ایران فعالیت داشته اند شاید مهمترین دستاوردش تقویت موسیقی های خارج از چارچوب مصوب است. ذکر این نکته ضروری است که موسیقی همواره به همراه خود، خرده فرهنگ هایی را به عنوان جزء غیر قابل اجتنابش به همراه دارد. لذا زمانی که موسیقی فرهنگ عامه را محدود و منکوب کنیم، موسیقی به اصطلاح زیرزمینی به همراه خرده فرهنگ های بدیل خود ورود می نماید. این خرده فرهنگ ها غالبا یا با ماهیت اسلامی فرهنگ ایران تعارض دارند و یا در تعارض با فرهنگ سیاسی کشورمان است.

جلوگیری از فعالیت های گروه های چارچوب دار نظیر " گروه اوهام " که حتی از اشعار حافظ استفاده می نمایند، کمک شایانی به گروه های بدون مجوز در داخل و خارج کشور محسوب می گردد. اهمیت گروه هایی نظیر " اوهام " در این نکته است که از ادوات موسیقی معاصر و به اصطلاح صنعتی و تکنولوژیک برای بازپرداخت به موسیقی اصیل یاری می جویند. این قبیل گروه ها آخرین سنگر فرهنگی مقابل فرهنگ وارداتی هستند، هر چند در نگاه اول این قبیل گروه ها چارچوب موسیقی غربی را پذیرفته اند ولی تطبیق آن با فرهنگ سنتی اجتماع ایران، از اثرات ناهمگون خرده فرهنگ های موسیقیِ صد در صد غربی کاسته است.

در پایان ذکر این نکته خالی از لطف نیست که هیچ کس قصد هموار کردن راه جهنم را برای مردم ایران ندارد ولی به این نکته توجه کنیم که حتی با در نظر گرفتن فرض آنکه، برگزاری کنسرت موسیقی مطرب بازی و مبتذل است(این فرض به شدت جای بحث دارد و فرض بزرگی است!) آیا پرداختن به موسیقی جدید و کنسرت های موسیقی و شادی های این شکلی که به عنوان بهترین جایگزین کوتاه مدت برای گرایش به مواد مخدر سنتی و صنعتی است، مصداق دفع افسد با فاسد نمی باشد؟ بر شنوندگان موسیقی راک و متالیک پوشیده نیست که کنسرت های این سبک های موسیقی بهترین جایگزین برای مواد نشاط آور اعتیادآور صنعتی است. گروه اوهام از این لحاظ اهمیت داشته و دارد که این مزیت موسیقی راک و متال را به همراه اشعار حافظ به روی صحنه آورده است.

به هر حال به نظر می رسد موسیقی و برخی مسایل فرهنگی ظاهری نه تنها جاده صاف کن جهنم برای ملت ایران نباشند بلکه به منزله سرعت گیری در مسیر جهنم قرار دارند. بهتر است عزیزان دلواپس فکری به حال اعتیاد کنند، نه آنکه موسیقی و شادی را به عنوان تنها سنگر فرهنگی مقابل اعتیاد هدف بگیرند. جایی که اعتیاد وارد شود، فرهنگ، غیرت ، دینداری و اخلاقیات خارج می شود. موسیقی و شادی برای ملت ایران تهدید و گمراهی نیست بلکه مسکّنی بر مشکلات اجتماعی- اقتصادی آن هاست. درست است مسکّن درمان قطعی نیست ولی در بسیاری موارد مسکن برای جراحی های بزرگ بسیار ضروری و حیاتی است.

 نویسنده : احسان غلامی

                               

  تحلیل ایران
  تحریریه تحلیل ایران
  آدرس ایمیل : info@tahlileiran.ir
  آدرس سایت/وبلاگ:
  از همین نویسنده :


  ارسال نظر جدید:
      نام :        (در صورت تمایل)

      ایمیل:      (در صورت تمایل) - (نشان داده نمی شود)

     نظر :