موضوعات ‌مرتبط: اجتماعی فرهنگ و هنر

a/229 :کد

گذری بر حیات پربرکت امام رضا(ع) تا شهادت

تحلیل ایران

  دوشنبه ۰۱ دی ۱۳۹۳ — ۰۰:۰۰
تعداد بازدید : ۵۷۸   

حضرت علی بن موسی الرضا (ع) در روز 11ذیقعده سال 148ه.ق دیده به جهان گشود. ولادت ایشان بعد از شهادت امام صادق (ع) واقع شد و یکی از آرزوهای امام صادق (ع) این بود که زنده باشد و نوه خویش را زیارت کنند که متاسفانه محقق نشد.
کنییه امام (ع) ابوالحسن ولقبشان رضا می‏باشد در خصوص لقب حضرت عده ای معتقدند اعطای این لقب به ایشان از سوی مامون وبه دلیل پذیرفتن ولایت عهدی صورت گرفته، اما درنقل قولی از امام جواد (ع) کذب بودن این ادعا به روشنی مشخص می شود. امام جواد (ع) پیرامون این موضوع فرموده اند : " کذبوا والله وفجروا بل الله تبارک وتعالی سماه بالرضا علیه السلام لانه کان رضی الله عز وجل فی سمائه و رضی لرسوله والامه بعده صلوات الله علیهم فی ارضه " به خدا سوگند که دروغ میگویند زیرا که خداوند تبارک و تعالی او را رضا نام گذارد برای آنکه پسندیده و مورد رضای خدا در آسمان بوده و رسول الله و امامان علیهم السلام از او راضی بودند و او را برای امامت پسندیدند.
مدت امامت امام رضا (ع) 20 سال بود که 10 سال آن معاصر با خلافت هارون الرشید 5 سال معاصر با خلافت امین و 5 سال آخر معاصر با خلافت مامون می باشد.
در 10سال اول امامت حضرت که معاصر با هارون الرشید بود هارون برای از میان برداشتن ایشان نقشه هایی بسیار کشید وسعی در شهادت ایشان داشت، اما به دلایلی موفق به انجام این امر نگردید و با امام (ع) مدارا کرد امام نیز در این دوره توانستند قدری به تقویت مکتب مدینه بپردازند.
پس از درگذشت هارون الرشید درگیری بین امین ومامون برای تکیه زدن بر اریکه قدرت وانتخاب شدن یکی از آن دو برای جانشینی هارون باعث گردید تا آنها فرصتی برای آزار علویان به طور عام وامام رضا (ع) به طرز خاص نداشته باشند به همین جهت می توان گفت سال های (198-193ه) ایام آزادی امام و فرصت مناسب برای بسط و گسترش فعالیت های فرهنگی بوده که این مهم در قالب بحث های کلامی و مناظرات فلسفی به انجام رسیده است.
پس از غلبه مامون بر امین، مامون بر سریر خلافت قرار می‏گیرد و از این پس صفحه ای جدید در حیات زندگانی امام رضا (ع) گشوده می‏شود. مامون برای بهره برداری های سیاسی و پایان دادن به قیام های علویان که در خراسان شکل گرفته بود بر آن شد تا امام رضا (ع) را به " مرو " بیاورد و چنان وانمود کند که دوستدار علویان و امام می باشد.
امام رضا (ع)در ابتدا حاضر به قبول دعوت مامون نمی‏گردد، ولی به دلیل اصرارهای پیاپی مامون این دعوت را پذیرفت. شاید دلیل اصلی حضرت برای قبول چنین خواسته‏ای این باشد که ایشان نمی‏خواستند به شیعیان و شبکه گسترده معارفی که ائمه پیشین گسترش داده بودند آسیب برسد و وضعیت وخیم تر گردد.
سرانجام مامون برای عملی کردن هدف خود چند تن از ماموران مخصوص خود را به خدمت امام رضا (ع)فرستاد تا آن حضرت را به اجبار به سوی خراسان روانه کنند وتاکید کرد تا از مسیری حرکت کنند که شیعیان کمتری در آن جا حضور دارند مسیرهایی که امام (ع) را از آن عبور دادند عبارتند از کوفه  ، جبل ، کرمانشاه و قم .
وقتی امام (ع)به حضور مامون رسید به او فرمودند: پذیرفتن ولایتعهدی برای من منوط بر این است که آمر و ناهی و مفتی و قاضی نباشم و کسی را عزل و نصب نکنم و چیزی را تبدیل و تغییر ندهم که مامون نیز تمام شرایط فوق را پذیرفت.
مامون در درجه نخست از متکلمان گروه های مختلف وگمراه افرادی را دعوت کرده و حریص بر آن بود تا آنها بتوانند بر امام غلبه کنند.
امام رضا (ع) مناظراتی متعدد انجام دادند که از بین آنها 7مناظره مهمتر می‎باشد :مناظره با جاثلیق، مناظره با راس الجالوت، مناظره با هربز اکبر، مناظره با عمران صابی، مناظره با سلیمان مروزی و علی بن مهم و مناظره با ارباب مذاهب مختلف در بصره.
امام (ع)در تمام این مناظرات با کسی به بحث ننشست مگر آنکه آن فرد در پایان به فضیلت امام اعتراف کرد و به استدلال امام علیهم السلام سر فرود آورد.
امام رضا (ع)مانند ائمه دیگر با بیان مطالب پیرامون مسائل دینی و فقهی به تربیت شاگردان متعدد پرداختند که از بین آنان حسن بن علی بن زیاء وشاء، حسن بن علی بن فصال، حسن بن محبوب، ذکریا بن آدم و زیان بن صلت از همه مشهورتر می‏باشند.
به هر ترتیب ،مأمون که برای حفظ حکومت خود امام رضا علیه السلام را از مدینه به " مرو "  آورده بود و با ترفندهای خود و اطرافیان به اهداف خود نرسیده بود، وقتی که رفتار و قاطعیت آن حضرت را دید، دریافت که گفتار و رفتار آن حضرت در نهایت موجب ضعف و تزلزل حکومت او می شود و از سوی دیگر عباسیّان همواره در مورد ولایت عهدی امام رضا (ع) مأمون را تهدید می کردند و به او هشدار می دادند. در نتیجه وی تصمیم گرفت که آن حضرت را به گونه ای از میان ببرد ولی کاملاً مراقب بود که این عمل به طور کاملاً محرمانه انجام گیرد تا مسئله جدیدی برای حکومتش پیش نیاید. لذا با مسموم کردن آن حضرت به هدف خود رسید. امام رضا (ع) در روز آخر ماه صفر بر اثر زهر مسموم و دعوت حق را لبیک گفت و به اجداد پاکش پیوست.

                               

  تحلیل ایران
  تحریریه تحلیل ایران
  آدرس ایمیل : info@tahlileiran.ir
  آدرس سایت/وبلاگ:
  از همین نویسنده :
امام رضا     شیعه     مشهد     اسلام        


  ارسال نظر جدید:
      نام :        (در صورت تمایل)

      ایمیل:      (در صورت تمایل) - (نشان داده نمی شود)

     نظر :