موضوعات ‌مرتبط: سیاسی ایران

a/374 :کد

سابقه درگیری های نمایندگان در مجلس

احسان ايوبي

  جمعه ۲۶ دی ۱۳۹۳ — ۲۲:۵۸
تعداد بازدید : ۸۲۸   

 

رهبر فرزانه انقلاب در 24 خرداد 91 در دیدار با نمایندگان مجلس نهم در خصوص حفظ شئونات اخلاقی و اسلامی مسئولین نظام سخنانی ایراد فرمودند که ضروری است در ابتدای مطلب ذکر شود .

ایشان فرمودند :... من قبلاً به برخى از نمایندگان محترم این نكته را عرض كرده‌ام، حالا هم چون همه‌ شما تشریف دارید، به شما هم میگویم: مجلس جاى گفتگوى حكیمانه و خردمندانه است. شما یك حرفى می زنید، استدلالى دارید، استدلالتان را ذكر می كنید؛ بعد نفر بعدى مى‌آید، می گوید به این دلیل، حرف ایشان غلط است، استدلالشان غلط است؛ بالاخره مجموعه همه یا به این رأى می دهد یا به آن رأى نمی دهد؛ این درست.

اگر چنانچه وقتى شما دارید حرف می زنید، دیگرى مثلاً شروع كند به دست زدن یا هیاهو كردن، براى اینكه صداى شما به گوش آن مستمع نرسد، این كار، كار حكیمانه است؟ كار خردمندانه است؟ این عادت باید در مجلس ریشه‌كن شود كه وقتى یك نماینده‌اى دارد حرف می زند، یا یك وزیرى، یك مسئول دولتى‌اى دارد حرف می زند، از یك گوشه‌ مجلس چهار نفر شروع كنند یك صدائى در آوردن! این خیلى چیز بدى است.

متأسفانه در مجلس هشتم این بود؛ من نمی دانم حالا در مجلس هفتم هم بود یا نه. من اوّلى كه با این قضیه برخورد كردم، حیرت كردم: مگر چنین چیزى ممكن است؟ دیدیم بله، هم ممكن است، هم واقع است! در مجلس اتفاق افتاده. مجلس جاى این حرفها نیست. بله، در اجتماعات عمومى، مردم عامى ممكن است از این كارها بكنند؛ یكى مى‌آید حرف می زند، دیگرى صدائى در مى‌آورد. در تاریخ، همیشه هم از این كارها بوده.

در قرآن هست كه: «و هم ینهون عنه و ینئون عنه»؛ (انعام آیه 26) وقتى پیغمبر حرف میزد، یك عده‌اى نمی گذاشتند صدا به گوش دیگران برسد؛ هیاهو می كردند. اما این باب جمهورى اسلامى نیست؛ آن هم در مجلس شوراى اسلامى. مجلس شوراى اسلامى جاى حرف است. طرف كاملاً حرفش را بزند، تمام كند؛ بعد اگر حرفش غلط است، غیرمنطقى است، جنابعالى وارد شوید، استدلال كنید، بگوئید نخیر، این حرف آقا هیچ منطقى ندارد، هیچ مبنائى ندارد؛ ردش كنید. این كار اشكال ندارد.

با توجه به تذکرات مقام معظم رهبری در سال 91  و توصیه های مکرر معظم له در مقاطع مختلف به مسئولین نظام ، ما شاهد برخوردهایی از طرف بعضی از مسئولین و خصوصا نمایندگان محترم مجلس هستیم . خوب است کمی به عقب برگردیم و درگیری ها و مشاجراتی  که در مجالس قبل از زمان شهید مدرس تا حال را مورد بررسی قرار دهیم .

 مرداد ۱۳۰۳ مهم ترین موضوع سیاسی در ایران هنوز هم قتل " ماژور ایمری " بود. نایب كنسول آمریكا بیست و هفتم تیرماه در حین عكاسی در مقابل یك سقاخانه به دست مردم خشمگین مجروح و سپس كشته شد.

به همین دلیل بحث بین دولت های ایران و آمریكا و انعكاس اجتماعی آن در مردادماه نیز ادامه یافته بود. ولی در مجلس شورای ملی جناح اقلیت در فكر دیگری بود. آنها خیال داشتند رضاخان رئیس الوزرا را استیضاح كنند. هفتم مردادماه مدرس متن آن را در مجلس قرائت كرد كه براساس آن رئیس الوزرا به دلیل سوءسیاست داخله و خارجه ، اقدام بر ضدقانون اساسی حكومت مشروطه و  تحویل ندادن اموال مقصرین به خزانه دولت باید استیضاح شود. روز استیضاح ۱۷ مرداد تعیین شد. درست روز بعد از طرح در مجلس، مطبوعات طرفدار رضاخان استیضاح را افتضاح نامیدند.

با وجود اینكه حكومت نظامی برقرار بود و امكان سركوب تظاهرات وجود داشت حامیان سردارسپه ترتیب تظاهراتی را دادند كه در روز استیضاح در مقابل مسجد انجام شد. ولی روز ۱۷ مرداد اشكال دیگری برای اجرای استیضاح پیش آمد. شب پیش یا به قولی صبح همان روز عده ای از طرفداران رضاشاه چند تن از نمایندگان اقلیت از جمله مدرس و عراقی را كتك مفصلی می زنند.

در روزهایی که بحث جایگزینی جمهوری به جای مشروطه سلطنتی، بسیار اوج گرفته بود و روز تصمیم ‏گیری برای اعلان جمهوری نزدیک می‏ شد، عالم مجاهد آیت‏ اللَّه سید حسن مدرس در برابر این عمل ایستادگی کرد و سعی داشت از تصویب آن جلوگیری نماید. در این میان مشاجره ه‏ای بین سید محمد تدین، رییس مجلس شورای ملّی با سید حسن مدرس روی داد که پس از هتاکی تدین، او به همراه طرفدارانش از مجلس خارج شد و مجلس از رسمیت افتاد.

پس از آن، مدرس از جلسه خارج شد و در سرسرا که نمایندگان جمع بودند به ایراد سخن پرداخت. در این هنگام دکتر حسین بهرامی به تحریک تدین به مدرس نزدیک شد و سیلی محکمی به صورت مدرس نواخت به طوری که عمامه او از سرش افتاد. این حادثه چنان زشت و دور از انتظار بود که برخی نمایندگان آن را محکوم کرده و از جرگه هواداران جمهوری و سردار سپه خارج شدند.

در آن زمان، این سیلی را، سیلی به جمهوری تعبیر کردند که در نهایت به شکست آن طرح انجامید.در 15 مهرسال1360مهندس بازرگان در نطق خود به نحوه برخورد با مردم اعتراض کرد و بارها با شعار « مرگ بر بازرگان» نمایندگان مجلس ، سخنان وی قطع شد و سرانجام به این جمله رسید که " ﻣﺼﻴﺒﺖ ﺑﺎرﺗﺮ از ﻫﻤﻪ و ﺣﺎﺻﻞ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻫﺎ و ﺑﻲ رﺣﻤﻲ ﻫﺎ اﻓﺰوده ﺷﺪن ﻧﺎراﺿﻲ ﻫﺎ و اﻧﺘﻘﺎم خواهان و ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻨﻨـﺪﮔﺎن از اﻧﻘﻼب و دﻳﻦ اﺳﺖ و ﺣﻴﺜﻴﺖ و ﺣﻘﺎﻧﻴﺖ اﺳﻼم ﻛﻪ در دﻧﻴﺎ ﻟﻜﻪدار ﻣﻲشود..." بیان این جملات کافیبود تا صبر برخی از نمایندگان به پایان برسد و به سمت بازرگان هجوم ببرند.

حجت الاسلام صادق خلخالی از جمله مشهورترین حمله کنندگان به مهندس بازرگان بعد از آن نطق معروف بود. بعد از این حمله سخنرانی بازرگان نیمه تمام باقی ماند.بازرگان تنها کسی نیست که در مجلس اول نطق های پر تنشی داشته و نتوانسه سخنرانی اش را کامل کند . سال 62هنگام نطق پیش از دستور هاشم صباغیان، نیروهای موسوم به خط امام به این نطق اعتراض کرده و جلسه مجلس متشنج می‌شود، در این هنگام معین‌فر به سمت تریبون رئیس مجلس رفته و دو دستش را بر روی میز هاشمی زده و فریاد می‌زند: " آقای رئیس، این چه وضعیتی است، چرا مجلس را آرام نمی‌کنید؟ در این هنگام عادل اسدی، نماینده اهواز، با سیلی محکمی با معین فر برخورد می‌کند.

تا مجلس پنجم کمتر سخنرانی ای نیمه کاره ماند و درگیری فیزیکی هم بین نمایندگان در مجلس وجود نداشت اما زمانیکه عبدالله نوری " وزیر کشور دولت خاتمی" برای پاسخ گویی به سوال نماینده دزفول راهی مجلس شورای اسلامی شد و به حمله گروه‌های فشار به تجمعات قانونی اعتراض کرد محمد حسن جمشیدی، نماینده روحانی بهشهر، برای حمله فیزیکی به عبدالله نوری حرکت کرد. قدرت الله نظری نیا، نماینده روحانی کنگاور، درمیانه راه مانع جمشیدی شد و سیلی جمشیدی به نظری نیا اصابت کرد تا سیلی که قرار بود به صورت عبدالله نوری بنشیند برچهره نظری نیا بنشیند.

مجلس ششم پر از مشکلات و تنش بود اعتراض قدرت الله علیخانی به نطق استعفای فاطمه حقیقت جو سبب شد تا بسیاری بر این واقعه بنگارند. علیخانی که با عصبانیت به سمت تریبون مجلس حرکت می‌کرد تا با حقیقت جو برخورد کند توسط نمایندگان مجلس کنترل شد تا برخوردی میان او و نماینده زن مجلس رخ ندهد.

علیخانی دو دوره بعد یعنی در مجلس هشتم نتوانست نطق خود را درباه انتخابات 88 به پایان برساند و کوچک زاده و عده دیگری از نمایندگان با شعار به سمت او حرکت کردند و سعی کردند او را از تریبون دور کنند .

مجلس هشتم حاشیه های بسیاری داشت در آبان ماه سال 1387 تعدادی از نمایندگان مجلس هشتم طی نامه‌ای از محمود احمدی نژاد خواستند تا برای تجهیز مساجد حوزه‌های انتخابیه خود به آن ها کمک مالی کند.ظاهراً این موضوع با موافقت احمدی نژاد همراه نمی شود اما محمد عباسی مدیرکل وقت "دفتر دولت در مجلس" از این فرصت استفاده کرده و دست به ابتکار جالبی می زند.در آن زمان بحث استیضاح علی کردان به دلیل مدرک دکترای جعلی در مجلس داغ بود و حامیان دولت سعی داشتند تا به هر شکل ممکن نمایندگان امضاکننده طرح استیضاح علی کردان را مجاب کنند تا امضای خود را پس بگیرند.

در همین راستا محمد عباسی، رسید دریافت چک های 5 میلیون تومانی کمک هزینه مساجد را در «رو» و رسید دیگری مربوط به پس گرفتن امضای استیضاح کردان را در «زیر» قرار می دهد و از برخی نمایندگانی که استیضاح کردان را امضا کرده‌ بودند می‌خواهد تا آن برگه ها را به عنوان رسید دریافت چک امضا کنند! نمایندگان هم بی خبر از همه جا برای دریافت چک هر دو رسید را امضا می کنند اما عوض حیدرپور نماینده شهررضا بعد از امضا متوجه می‌شود که چرا دو رسید از او گرفته‌اند! و بعد از پیگیری ماجرا، قضیه روشن می‌شود.

در این بین حمید رسایی و علی‌اصغر زارعی وقتی متوجه قضیه می‌شوند اول با دفتر احمدی نژاد تماس می گیرند و در این باره پرس و جو می کنند و وقتی دفتر احمدی نژاد از موضوع چک های 5 میلیون تومانی اظهار بی اطلاعی می کند، سردار زارعی هم یک سیلی آب دار بر گونه‌های فرد متخلف می‌نوازد!

درگیری فیزیکی بین دو نماینده قزوین هم در همین دوره بود . این درگیری در حین بررسی لایحه اصلاح ماده 19 قانون نوسازی و عمران شهری رخ داد.این در حالی بود این دو نماینده که درگیری فیزیکی نیز با یکدیگر داشتند هر دو نماینده استان قزوین هستند.روح‌الله جانی عباسپور نماینده بوئین‌زهرا و آوج از اصولگرایان و امیر‌طاهرخانی نماینده تاکستان هستند که در حین درگیری قدرت‌الله علیخانی نماینده قزوین نیز به اعتراض پرداخت که با وساطت برخی نمایندگان همچون محمدرضا باهنر پایان یافت.»

در مجلس هشتم، اصطکاک های کوچک زاده با علی مطهری دیدنی و شنیدنی بود.در یکی از جلسات علنی علی مطهری اشاره کرد که قبلا با کوچک زاده همکلاس بوده و در دوره دبیرستان او را " کوچکف روسی " صدا می کردند. این سخن منجر به عصبانیت کوچک زاده و پرتاب یکی از اشیا دم دستش به سمت مطهری منجر شد .  این ماجرا سبب شد تا بارها رسانه ها و سیاسیون به این پرتاب شی در مجلس اشاره کنند.

اما روز یکشنبه 20 دی ماه 93 علی مطهری نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات و اسلامشهر در مجلس شورای اسلامی در نطق خود در مجلس درباره حصر موسوی،‌ کروبی و زهرا رهنورد  به بیان نکاتی پرداخت که تعدادی از نمایندگان در واکنش به این اظهارات اعتراض کردند و از جای خود برخاسته و " دو دو "  گویان و با شعارهای " مرگ بر منافق " و " مرگ برفتنه گر " دور میز ناطق میان دستور حلقه زدند. مطهری سخنان خود را ادامه داد، اما سخنان او در میان همهمه مجلسی ها شنیده نمی شد.

برخی نمایندگان به جایگاه ناطق رفتند تا جایی که برخوردی فیزیکی میان صفر نعیمی رز و علی مطهری صورت گرفت. عابد فتاحی تلاش می کرد تا نمایندگان را از جایگاه ناطق دور کند و سپس این امر را احمد توکلی، غلامرضا مصباحی مقدم  و ایرج ندیمی ادامه دادند اما نادر قاضی پور، حسینعلی حاجی دلیگانی، مهدی موسوی نژاد، فرهاد رشیدی، عزیز الله اکبریان و چند نماینده دیگر اطراف مطهری حلقه زدند و مانع سخن گفتن او شدند.

مطهری در سخنانش گفت : اینجانب حصر خانگی آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد را پس از پایان آشوبهای خیابانی، بدون حکم قضایی، همچنان خلاف اصول متعدد قانون اساسی و ادامه آن را به زیان انقلاب اسلامی می‌دانم و معتقدم در این زمینه شورای عالی امنیت ملی به ریاست رئیس جمهور و قوه قضائیه کوتاهی کرده‌اند.

همه می‌دانند که من هیچ تعلق خاطری به آقایان موسوی و کروبی ندارم و در انتخابات سال 88 نیز به آقای رضایی رأی دادم. هدف اینجانب دفاع از یک موضوع بزرگتر و آن رفتار اسلامی با منتقدان حکومت است . حال طبق اصل 84 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ، نمایندگاه در بیان نظرات خود آزاد هستند و بر همین اصل طبق قانون و آئین نامه داخلی مجلس ، نطق علی مطهری در قالب ایفای وظایف قانونی اش بوده است و سایر نمایندگان نباید شان مجلس را پایین می آوردند و به سر و صدا  و دو دو می پرداختند .

اگر به فرض هم نطق آقای مطهری خلاف بوده و به مزاج بعضی از نمایندگان محترم مجلس خوش نمی آمد باید صبر پیشه می کردند و از مراجع قانونی برخورد می کردند ، نه اینکه شان و منزلت مجلس را که از جایگاه بالایی برخوردار است خدشه دار کنند.

اصل 86 قانون اساسی دراین باره می گوید : نمایندگان مجلس در مقام ایفای وظایف نمایندگی در اظهارنظر و رای خود کاملا آزاد هستند و نمی توان آنها را به سبب نظراتی که در مجلس اظهار می کنند یا آرائی که در مقام ایفای وظایف نمایندگی خود دارند ، تعقیب یا توقیف کرد . در ماده 77 آئین نامه داخلی مجلس ، ضمن بیان اصل 86  قانون اضافه می کند که نمی توان نماینده را به خاطر اظهار نظرش از حقوق اجتماعی محروم کرد .

در 15 مهرسال1360 مهندس بازرگان در نطق خود به نحوه برخورد با مردم اعتراض کرد و بارها با شعار « مرگ بر بازرگان» نمایندگان مجلس ، سخنان وی قطع شد و سرانجام به این جمله رسید که " ﻣﺼﻴﺒﺖ ﺑﺎرﺗﺮ از ﻫﻤﻪ و ﺣﺎﺻﻞ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻫﺎ و ﺑﻲ رﺣﻤﻲ ﻫﺎ اﻓﺰوده ﺷﺪن ﻧﺎراﺿﻲ ﻫﺎ و اﻧﺘﻘﺎم خواهان و ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻛﻨﻨـﺪﮔﺎن از اﻧﻘﻼب و دﻳﻦ اﺳﺖ و ﺣﻴﺜﻴﺖ و ﺣﻘﺎﻧﻴﺖ اﺳﻼم ﻛﻪ در دﻧﻴﺎ ﻟﻜﻪدار ﻣﻲشود..." بیان این جملات کافی بود تا صبر برخی از نمایندگان به پایان برسد و به سمت بازرگان هجوم ببرند. حجت الاسلام صادق خلخالی از جمله مشهورترین حمله کنندگان به مهندس بازرگان بعد از آن نطق معروف بود.

بعد از این حمله سخنرانی بازرگان نیمه تمام باقی ماند. بازرگان تنها کسی نیست که در مجلس اول نطق های پر تنشی داشته و نتوانسه سخنرانی اش را کامل کند . سال 62هنگام نطق پیش از دستور هاشم صباغیان، نیروهای موسوم به خط امام به این نطق اعتراض کرده و جلسه مجلس متشنج می‌شود، در این هنگام معین‌فر به سمت تریبون رئیس مجلس رفته و دو دستش را بر روی میز هاشمی زده و فریاد می‌زند: " آقای رئیس، این چه وضعیتی است، چرا مجلس را آرام نمی‌کنید؟ در این هنگام عادل اسدی، نماینده اهواز، با سیلی محکمی با معین فر برخورد می‌کند."

 

                               

  احسان ايوبي
  پژوهشگر علوم سیاسی
  آدرس ایمیل : ehsanayoobi@ymail.com
  آدرس سایت/وبلاگ:


  ارسال نظر جدید:
      نام :        (در صورت تمایل)

      ایمیل:      (در صورت تمایل) - (نشان داده نمی شود)

     نظر :