موضوعات ‌مرتبط: محیط زیست آب و هوا

a/431 :کد

ابوالفضل بشیری

فاجعه دریاچه ارومیه؛ بزرگترین رخداد بیابانزایی قرن!

  پنجشنبه ۰۲ بهمن ۱۳۹۳ — ۲۳:۴۹
تعداد بازدید : ۵۰۸   

 

چندی پیش اندیشکده تدبیر آب ایران میزگرد دوم خود را از مجموعه نشستهای آب، فرهنگ و جامعه با عنوان میزگرد "فرهنگ و آب : علوم اجتماعی، محیط زیست و صلح " برگزار کرد. یکی از سخنرانان این نشست، محمد درویش فعال محیط زیست و مدیر دفتر آموزش و مشارکتهای مردمی سازمان محیط زیست بود. در ادامه بخشی از صحبت های او را به نقل از سایت اندیشکده تدبیر آب ایران می خوانید.

فجایع محیط زیستی ناشی از زوال ارزش های اخلاقی است

محمد درویش در ابتدای سخنانش با اشاره به شعر سهراب سپهری و جدال تاریخی او با احمدشاملو، عنوان کرد: فاجعه بزرگی که در محیط زیست ما اتفاق افتاده و ما اینک به بعدی از ابعاد آن یعنی بحران آب میپردازیم ناشی از زوال ارزشهای اخلاقی است که یکی از شناسه های بزرگ آن، نوع تعاملات ایرانیان با طبیعت و مواهب طبیعی است.

فاجعه دریاچه ارومیه؛ بزرگترین رخداد بیابانزایی قرن!

درویش افزود : فاجعه دریاچه ارومیه ناشی از افت سطح آب به میزان 30 سانتیمتر است. 30سانتیمتر افت آب باعث شده که ما یک پهنه نیم میلیون هکتاری را از دست بدهیم که از آن به عنوان بزرگترین رخداد بیابانزایی قرن یاد می شود.

درویش خاطر نشان ساخت: شرایط بحرانی جامعه ما بسیار بسیار بحرانی است و در چنین شرایطی که کمینه انتظار این است که همه ابزارها، بازوها، نهادها و سازمانهای حاکمیتی کوشش کنند تا سازمان متولی طبیعت ایران از بالاترین اقتدار خود برخوردار باشد و بتواند جلوی این بحران را بگیرد، شاهدیم که 63 نماینده مجلس با ارائه طرحی به مجلس خواهان انحلال سازمان می شوند.

بیش از 90 درصد اندوخته جانوری خود را از دست داده ایم

درویش افزود : زمانی که اسکندر فیروز کلنگ سازمان حفاظت از محیط زیست را در سال 1351 بر زمین زد فقط در غرب استان فارس، دویست هزار کلو بز داشتیم. اما الان مجموع کلو بز و قوچ و میش و آهو و شوکا و مارال این کشور به صد و ده هزار رأس هم نمی رسد. ما بیش از 90 درصد اندوخته جانوری خود را از دست داده ایم.

مسئله محیط زیست، مسئله اصلی روشنفکران نبود

درویش با طرح این سوال که چرا ما نتوانستیم موضوع به این مهمی یعنی افت توان اکولوژیک این کشور را به صدر اولویت های راهبردی این کشور تبدیل کنیم، گفت: برای این که افرادی که تریبون داشته و حرفشان خریدارداشت، به موضوع محیط زیست توجه نکردند.

ما در یک برهه ای دچار گروهی از نخبگان و روشنفکران شدیم که این مسئله محیط زیست، مسئله اصلی روشنفکران نبود.

درویش در باب چرایی وقوع بحرانهای زیست محیطی خاطرنشان ساخت: ما فهم اکولوژیک را از آن چیزی که باید به عنوان دانستگیهای خود از مقطع ابتدایی اضافه میکردیم، حذف کردیم.

رئیس جمهور و عالی ترین مقام اجرایی این کشور در سال 1391 درمجلس شورای اسلامی، میگوید که من و همکارانم تحقیق کرده ایم و به این نتیجه رسیده ایم که شش میلیون تن دانه بلوط در جنگلهای زاگرس وجود دارد. اگر این دانه های بلوط جمع شود و به دام دهیم هم مشکل تأمین علوفه را حل کردیم و هم تحریمها را دور زده ایم!

درویش در ادامه افزود : این در حالی است که همین دانه های بلوط، غذای جانوری به نام سنجاب است که آنها را داخل خاک قائم میکنند و بعداً جای بلوطها را فراموش میکنند وهمین بلوطها زادآوری طبیعی جنگلهای زاگرس را تضمین میکند.

اگر این جنگلهای زاگرس نباشد، ما کارون، کرخه، جراحی، مارون، زاینده رود، سفیدرود، زرینه رود، سیمینه رود و گاماسیاب را از دست میدهیم. یعنی چهل درصد منابع آب شیرین این کشور از دست میرود. چگونه است که عالی ترین مقام اجرایی کشور، بزرگترین تنش سیاسی و فشار اجتماعی را میخواهد بر چهل درصد منابع آبشیرین کشور یعنی زاگرس تحمیل کند. درویش دلیل چنین مسئله ای را این چنین عنوان کرد: محمود احمدی نژاد بر روی میز و نیمکتهایی که باید برایش فهم اکولوژیک ارائه میشده، ننشسته و درس نخوانده است.

درویش افزود: ما کم کار کرده ایم. ما حتی یک روزنامه نداریم که یک صفحه ثابت محیط زیستی داشته باشد. ما یک برنامه ثابت تلویزیونی همپای نود یا هفت نداریم که در پربیننده ترین ساعت به موضوع محیط زیست بپردازد. حالا چگونه انتظار داریم که مردم ما به محیط زیست به عنوان عالی ترین اولویت خودشان نگاه کنند.

 

                               



  ارسال نظر جدید:
      نام :        (در صورت تمایل)

      ایمیل:      (در صورت تمایل) - (نشان داده نمی شود)

     نظر :