موضوعات ‌مرتبط: سیاسی سیاست داخلی

a/55844 :کد

0

پیام‏ها، درس‏ها و عبرت‏ها در انتخابات باشکوه ۷ اسفند

  جمعه ۲۱ اسفند ۱۳۹۴ — ۱۳:۳۹
تعداد بازدید : ۲۱۳   
 تحلیل ایران -پیام‏ها، درس‏ها و عبرت‏ها در انتخابات باشکوه ۷ اسفند

برگزاری انتخاباتی گرم و پرشور در ایران برای ملت‏های آزادی‏‌خواه، الهام‏‌بخش و ستودنی و برای مخالفان، دردناک است. همین فرآیندهای مردم‏‌سالارانه و دموکراتیک است که امروز ایران را به بزرگ‏ترین...

برگزاری انتخاباتی گرم و پرشور در ایران برای ملت‏های آزادی‏‌خواه، الهام‏‌بخش و ستودنی و برای مخالفان، دردناک است. همین فرآیندهای مردم‏‌سالارانه و دموکراتیک است که امروز ایران را به بزرگ‏ترین دموکراسی منطقه تبدیل کرده است.

 

به گزارش تحلیل ایران، حضور پرشور مردم ایران در انتخابات هفتم اسفند سال 1394، این روز را در تاریخ انقلاب اسلامی ماندگار کرد. مقام معظم رهبری در ماه‏های اخیر، در بیانات متعدد با دعوت از مردم و فعالان سیاسی برای حضور در انتخابات، حتی کسانی‏‌که به نظام اسلامی نیز معتقد نبوده و دل در گروی اعتلای ایران دارند، زمینه‌‏ساز اصلی این حضور پرشور بودند و البته شورای محترم نگهبان و وزارت کشور و دیگر دستگاه‏های اجرایی نیز با اتخاذ تمهیدات لازم، مقدمات آن ‏را فراهم کردند.

انتخابات پنجمین دوره مجلس خبرگان رهبری و دهمین دوره مجلس شورای اسلامی در حالی با نمایش حضور غیرتمندانه مردم کشورمان به پایان رسید که نتایج مطلوب ذیل را به همراه داشت:
1- خواسته مقام معظم رهبری برای برگزاری انتخاباتی با مشارکت مطلوب، سالم، رقابتی و همراه با امنیت تأمین شد.
2- ترکیب نمایندگان راه‌‏یافته به مجلس خبرگان رهبری نشان می‏‌دهد که شالوده مجلس پنجم خبرگان برای هشت سال آینده، انقلابی‌‏تر و ولایی‌‏تر از مجلس خبرگان فعلی است.
3- ترکیب مجلس دهم مجلس شورای اسلامی هم نشان می‏‌دهد که اکثریت نسبی با نمایندگان انقلابی است و گرایش‏های اصلاح‏‌طلبان راه‌‏یافته به مجلس دهم به‌‏هیچ‌‏وجه از جنس نمایندگان مجلس ششم نخواهد بود.

در این نوشتار نخست نیم نگاهی به دستاوردهای نظام اسلامی از انتخابات برگزارشده خواهیم داشت و سپس به تحلیل پیام‏های رای مردم خواهیم پرداخت.
انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی و پنجمین دوره خبرگان رهبری با تمام فراز و نشیب‏هایش به پایان رسید و ملت بزرگ ایران اسلامی، بار دیگر با درک هوشمندانه از اوضاع داخلی، منطقه‌‏ای و بین‌‏المللی، با تمام وجود دل در گروی عزت و سربلندی ایران سرافراز نهادند و به فراخوان رهبر معظم انقلاب لبیک گفتند. این حماسه بزرگ که مردم آگاه، غیرتمند و وفادار به آرمان‏ها و ارزش‏های انقلاب اسلامی خلق کردند، در تاریخ ایران اسلامی ماندگار خواهد شد.

مردم در روز 7 اسفند نشان دادند که می‏‌توانند آزادانه از مسیر صندوق رأی بر سرنوشت خود تأثیر بگذارند. موضوعی که در کشورهای منطقه یک آرزوی بزرگ است و بسیاری از مردم مسلمان خاورمیانه، ایام خود را در این رؤیا سپری می‌‏کنند که روزی همانند مردم مسلمان ایران بتوانند از طریق مسیرهای قانونی و دمکراتیک و فارغ از تهدیدات امنیتی و دخالت دیگر کشورها، سرنوشت خود را تعیین کنند.

برگزاری انتخاباتی گرم و پرشور در ایران برای ملت‏های آزادی‏‌خواه، الهام‌‏بخش و ستودنی و برای مخالفان، دردناک است. همین فرآیندهای مردم‏سالارانه و دموکراتیک است که امروز ایران را به بزرگ‏ترین دموکراسی منطقه تبدیل کرده است، به‏‌گونه‌‏ای‏‌که حتی رهبر انقلاب پیش از برگزاری انتخابات، از مخالفان نظام نیز دعوت می‏‌کنند تا در انتخابات حاضر شوند و سهم خود را از نظام مردم‏سالار بگیرند. نگاهی به حجم مطلوب مشارکت در انتخابات هفتم اسفند که آن ‏را جزو انتخابات‏های تاریخی ایران کرد، بیانگر این واقعیت است که مردم ایران دعوت رهبر انقلاب را برای‏ مشارکت در انتخابات لبیک گفته‌‏اند تا در آشفته‌بازار ناامنی در خاورمیانه، نظام و حکومت را برای تأمین امنیت کشور بیش از هر زمان دیگر ترغیب کنند.

این در حالی است که وجود چنین پشتوانه مردمی برای نظام جمهوری اسلامی نیز فکر دشمنان برای هرگونه تعرض و تجاوز به ساحت کشور را آشفته می‏‌سازد و این درست همان نقطه و خواسته‌‏ای است که رهبر انقلاب را بر آن می‏‌دارد تا در اقدامی غیرمعمول در سطح دنیا، از مخالفان داخلی نظام نیز دعوت کنند تا در پای صندوق‏های رأی حاضر شوند. حال تمامی این نمادها و شاخص‌‏هاست که باعث می‏‌شود نگاه حزبی و جریانی را از انتخابات هفتم اسفند دور کنیم و فراتر از پیروزی حزبی و جریانی به چنین انتخاباتی بیندیشیم.

علاوه بر این، آنچه از رفتار انتخاباتی در این دوره می‏‌توان نتیجه گرفت این‏که بر خلاف انتخابات سال 88، آرای مردم به رأی خوب و بد تقسیم نشد و قانون در محضر آنان فصل‏‌الخطاب بود و همه به رأی مردم احترام گزاردند. فارغ از هرگونه سلیقه سیاسی، واکنش اخلاقی، چه از ناحیه منتخبان و چه از ناحیه کسانی ‏که از راه‏یابی به مجلس بازماندند، در قبال این شکست، قابل تحسین بود و می‏‌توان با قاطعیت، آرامش فعلی پس از انتخابات را مدیون منش و اخلاق همه نامزدها دانست که البته جز این هم انتظاری نمی‌‏رفت. بی‏‌شک این عامل به‌‏خودی‌خود می‌تواند به‏‌مثابه نقطه عطفی‏ در نمایش بلوغ سیاسی مردم، در تاریخ سیاسی کشورمان ثبت شود.

از سویی، غرب به‌‏ویژه آمریکا که روی برجام و پسابرجام بیش از حد حساب باز کرده بود، هم‌‏اینک خوب فهمیده که در مقابله با رهبری معظم ایران اسلامی در بازی دوقطبی‌‏سازی‏های کاذب به‌‏کلی قافیه را باخته است. نظام اسلامی با برخورداری از چنین پشتوانه مردمی، با سرعت مسیر پیشرفت و قرار گرفتن بر قله‌‏های عزت و افتخار را می‌‏تواند طی‏ کند. مسیری که طی 37 سال گذشته پیموده شد و نتیجه آن پیشرفت‏های گوناگون در حوزه‌‏های مختلف و تبدیل شدن جمهوری اسلامی به قدرت اول منطقه راهبردی غرب آسیا شد؛ به برکت همین پشتوانه‌‏های مردمی بود و بر همین اساس با تکیه بر همین مردم همیشه در صحنه و خالق حماسه‌‏های ماندگار و زیبا، جمهوری اسلامی می‌‏تواند با شتاب بخشیدن به‏ سرعت پیشرفت‏های خود و ساختن ایران، تبدیل به یک قدرت مؤثر و تعیین‌‏کننده بین‌‏المللی باشد.
آن‏چه در 7 اسفند ارزش والایی داشت، گام بلندی بود که در مسیر تحکیم جایگاه مردم (با سلائق مختلف) در توزیع قدرت برداشته شد.
مراجعه دارندگان دغدغه‏‌ها و تمایلات مختلف به صندوق رأی، بی‏‌تردید ناشی از دو عامل بود؛ اطمینان به ساختارهای سیاسی نظام اسلامی، وجود زمینه‌‏های گزینش برای تغییر با هدف تعالی‏‌بخشی به شرایط جامعه.
مشارکت 62 درصدی در انتخابات اخیر، در فاصله کوتاهی کانون‏هایی را که می‏‌خواستند در حاشیه این حضور با دمیدن در تفاوت‏ها و سلائق مختلف میان صفوف ملت، آن‏‌را به کینه و عداوت مطلوب خویش مبدل سازند، در آینده نزدیک نادم خواهد ساخت. جایگاه مردم در منطقی‌‏ترین نوع تغییر و تحول سیاسی بعد از نزدیک به چهار دهه از عمر انقلاب، اکنون به نهالی ستبر تبدیل شده که حتی بداخلاقی‌‏ها و بدعهدی‏‌های برخی نیروهای داخلی قادر نخواهد بود به بدخواهان استقلال این مرز و بوم فرصتی برای ضربه کاری زدن به این نهال دهد.

بازگشت به این ساختار «مردم‏‌محور» و به رسمیت شناختن آن بعد از تبلیغات گسترده علیه جمهوری اسلامی‏ و متهم ساختن آن به بی‏‌صداقتی در صیانت از آرای ایرانیان، خود درواقع اولین شکست بود. آنان ناگزیر به تن‏‌دادن به این شکست بودند؛ زیرا نظرسنجی‏‌های مختلف قبل از انتخابات خبر از مشارکتی چشمگیر می‏‌داد، در چنین شرایطی اگر بیرونی‌‏ها تبلیغاتی را که در سال 88 کلید زده بودند ادامه می‏‌دادند صرفاً تقابل خود با فهم ملت ایران را به نمایش می‏‌گذاشتند؛ لذا ناگزیر بودند جهت‏‌گیری‌‏های سیاسی و رسانه‌‏ای خود را تغییر فاحش دهند. در نتیجه حتی برخی‌ ‏خواص خودخواه که انتخاباتی با مشارکت بالاتر را به کام مردم تلخ کرده بودند با رأی دادن، عملاً مهر بطلانی بر همه لجاجت‏های خود با ساختارهای قانونی در کشور زدند، اما آنچه ندامت جدی حاشیه‏‌پردازان بیرونی را در آینده نزدیک موجب می‌‏شود مشخص شدن ‏ترکیب مجلسین خواهد بود؛ صرف‏‌نظر از پیام‏های روشنی که توزیع آرای مردم برای طیف‏های سیاسی داشت، عایدی فعالان سیاسی و صحنه‏‌گردانان لیست‏ها چندان پررنگ نیست.

 ارزشمند بودن رأی مردم و فصل‏‌الخطاب بودن مجاری قانونی‏
یکی از محاسن این دوره از انتخابات نسبت به برخی دوره‏‌های گذشته، رعایت اخلاق و نزاکت پس از پیروزی است. چه خوب بود این رفتار عقلانی، پسندیده و تحسین‌‏برانگیز در حین تبلیغات از سوی هر دو جریان عملی می‌‏شد. رفتار پساانتخاباتی اصلاح‌‏طلبان این واقعیت را نشان می‌دهد که آن‏ها عزم جدی برای مشارکت فعال در سیاست دارند و می‏‌خواهند شیرینی این پیروزی را با تمام کشور تقسیم کنند. از این طریق آن‏ها می‌‏توانند جایگاه اجتماعی خود را تقویت کرده و در نتیجه جامعه را برای بهره‌‏برداری از فرصت‏های پسابرجام آماده کنند.

اصولگرایان نیز تمکین به قانون را، آن‏‌هم پس از عدم رأی‌‏آوری در تهران، یک فرصت می‏‌پندارند. این رفتار صبورانه آن‏ها عملاً به یک کلاس درس اخلاق مبدل شده است.
از مجموع رفتارهای نخبگی دو طرف برداشت می‏‌شود بر پایه یک درک مشترک از اوضاع معیشتی مردم، اصولگرایان و اصلاح‌‏طلبان می‏‌خواهند در عمل و فارغ از سیاست‏‌زدگی، ‏رقابت انتخابات را فراموش کنند و وارد یک رقابت سازنده شوند؛ رقابتی عملی و اخلاقی برای‏ تصمیمات صحیح و انجام وظایف‏شان برای ارتقای سطح رفاه شهروندان.
در کل، باید گفت برخورد اصولگرایان در رویارویی با نتیجه انتخابات بسیار خوب بود. آن‏ها کوچک‏ترین اعتراضی به نتیجه انتخابات نکردند و بدون این‏که کسی را تحریک کنند و به خیابان بکشانند، نتیجه را پذیرفتند.

 رسیدن به فهم مشترک امانت‏داری نظام از رأی مردم‏
سیستم نظارتی و اجرایی در کشور ما به شکلی تنظیم شده که هیچ حقی از آرای مردم تضییع نمی‌‏شود و همیشه انتخابات در ایران سالم بوده و مشارکت مردم هم برخلاف همه ادعاهای نظام‏های مدعی دموکراسی و مردم‏سالاری، حداکثری برگزار شده است. در واقع، می‏‌توان ادعا کرد که یکی از دقیق‏‌ترین، سالم‌‏ترین و مردمی‌‏ترین انتخابات در بین نظام‏های سیاسی جهان، در جمهوری اسلامی ایران برگزار می‏‌شود؛ چراکه اولاً در هیچ نظام سیاسی جهان مشارکت به این میزان در انتخابات وجود ندارد.

ثانیاً انتخابات در کشور، هم واقعی و هم دقیق و سالم برگزار می‏‌شود، تنها یک مورد انتخابات 88 با این‏که صحیح و دقیق برگزار شد، اصحاب فتنه آن‏ را زیر سؤال بردند. با مشخص شدن نتایج دو انتخابات گذشته، اصحاب فتنه باید خودشان را اصلاح کنند و رفتارشان را تغییر دهند؛ چراکه انتخابات در هر دوره‏ای به همین شکل برگزار می‌‏شود، ولی‏‌ متأسفانه آنان در انتخابات 88 اتهام ناروایی به جمهوری اسلامی ایران زدند و حداقل کاری که باید انجام می‏‌دادند این‏که باید از ملت و ساحت مقدس مردم عذرخواهی می‌‏کردند، ولی متأسفانه هنوز برخی از آن‏ها حاضر به عذرخواهی‏ و اعتراف به اشتباه‏شان نیستند. علی مطهری با این‏که تفکر سیاسی‏‌اش به جریان اصلاح‌‏طلبی نزدیک است، در برنامه گفت‌‏وگوی ویژه خبری با اشاره به این‏که مردم به نظام اعتماد دارند و رأی‏‌شان محفوظ است، گفت: «نظام امانت رأی مردم را حفظ می‏‌کند، لذا رأی مردم در مسیر سیاسی و اقتصادی کشور تأثیرگذار است».

 متنبه‌‏شدن تحریم‌‏کنندگان انتخابات گذشته‏
مقایسه میزان مشارکت در انتخابات مجلس نهم (اسفند 1390) با انتخابات مجلس دهم از جهات گوناگونی‏ اهمیت دارد. انتخابات مجلس نهم در شرایط تحریم شدید خارجی و داخلی برگزار شد. به این معنا که از یک‏سو در اوج فشارهای اقتصادی و تحریمی دشمن بودیم که اراده ملت ما را هدف گرفته بودند و از سوی دیگر افراطیون اصلاح‌‏طلب، انتخابات را تحریم کرده بودند تا وزن خود را به رخ بکشند. آن روز در سراسر کشور 64 درصد در انتخابات شرکت کردند و در این دوره بازگشت اصلاح‌‏طلبان به انتخابات با وجود سوابق «خروج از حاکمیت»، تحریم و «اقدام علیه حاکمیت»، حاصل تأدیب و تربیت مشترک مردم و نظام است. آن‏ها در چنین شرایطی‏ چاره‌‏ای جز همراهی با افکار عمومی و نظام نداشتند. در حقیقت، مردم که با تحریم انتخابات در سال‏های‏ گذشته کمترین همراهی را نکردند، آنان را متنبه ساختند که مردم‏سالاری در ایران، متوقف به قهر و ناز قانون‏‌شکنان و فزون‏‌خواهان نیست.

 پیام‏های منطقه‌‏ای و بین‌المللی انتخابات 7 اسفند
انتخابات هفتم اسفند همان طور که در ساحت سیاست داخلی کشور، اثرات گسترده‌‏ای خواهد گذاشت، «پیام»، «پیامدها» و «دستاوردها»ی بین‏‌المللی خاص خود را نیز خواهد داشت.
بخشی از علل این اثرگذاری بالا به ویژگی‏‌های منحصربه‌‏فرد این انتخابات، بخشی دیگر مربوط به شرایط منطقه و قسمتی هم مربوط به ویژگی‏‌های خاص دوران پسابرجام است. درباره پیام‏ها و علامت‏هایی که این انتخابات به بیرون از کشور مخابره می‏‌کند، چند محور قابل توجه است که به اختصار مطرح می‏‌شود.

برگزاری دو انتخابات گسترده در دل التهابات خاورمیانه، آن‏‌هم بدون وجود کوچکترین مشکل امنیتی، پیام خود را به بازیگران بین‌‏المللی خواهد داد. کشوری که در 4 طرف خود شاهد گسترش روزافزون خطر تروریسم است، به‏‌راحتی ‏از ماه‏ها قبل برای یک مسابقه ملی آماده می‌‏شود، این مسابقه را برگزار می‏‌کند و مردم‏سالاری خود را با بالاترین معیارهای روز جهانی به رخ دیگر کشورها، علی‏‌الخصوص شیخ‏‌نشین‌‏های حاشیه خلیج فارس می‏‌کشاند. جمهوری اسلامی امروز مرز مبارزه با تروریسم را کیلومترها دورتر از خطوط مرزی خود تعریف کرده تا بتواند به‌‏راحتی ‏دیدگاه‏های مردمش را درباره سلایق سیاسی مدیران کشور تحصیل کند. این امر بار دیگر نقش ایران را به‏‌عنوان لنگرگاه ثبات منطقه به اثبات می‌‏رساند؛ منطقه‌‏ای که امروز دیگر امنیت آن با امنیت دنیا ملازمه پیدا کرده است. این انتخابات هم‏چنین جبهه مقاومت در منطقه را تقویت خواهد کرد.

انتقال بخشی از قدرت به بخشی دیگر آن‏هم به شکل مسالمت‌‏آمیز در بسیاری از کشورهای موسوم به جهان سوم، امری نادر است. اتفاقی که در ایران به‏‌خصوص در تهران افتاد، این بود که بخشی از یک سلیقه سیاسی‏ جای خود را به یک سلیقه دیگر داد تا با ورود هوای تازه به بهارستان، امکان ریل‏‌گذاری دقیق‌‏تر برای مسیر حرکت دستگاه اجرایی، بیش از پیش فراهم شود. در عین حال و برخلاف تمام سم‏‌پاشی‌‏های شبکه رسانه‌‏ای‏ معاندین، نظام نیز هیچ ابایی از روی کار آمدن سلیقه جدید ندارد و اتفاقاً آن‏ را فرصتی برای کارآمدتر شدن می‏‌داند. کما این‏که این رقابت‏های پرشور انتخاباتی و به عبارتی نحوه سیاست‏‌ورزی ایرانیان می‏‌تواند الگویی برای مردم منطقه‌‏ای باشد که اکنون به‌‏جای گفت‏‌وگو و صندوق رأی، حرف خود را با گلوله و تفنگ به هم منتقل می‏‌کنند.

یکی دیگر از پیام‏هایی که انتخابات هفتم اسفند به خارج مخابره می‏‌کند، خطاب به‏‌سرمایه‌‏گذاران دنیاست. واقعیت این است که سرمایه‌‏گذار اروپایی یا غربی در حالی‏‌که نزدیک به دو ماه از اجرایی شدن برجام می‌‏گذرد، هنوز در دوراهی سرمایه‌‏گذاری در بازار جذاب ایران مردد است. اگرچه بخشی از این ‏تردید ناشی از عدم اطمینان به عملیاتی‌‏شدن تعهدات و مصوباتی است که دولت آمریکا برای رفع تحریم‏ها گذرانده، اما بدون‌‏شک ارائه یک نمایش کامل از مردم‏سالاری که در درجه اول نمایشگر ثبات سیاسی در نظام ایران است، می‌‏تواند در برون‏‌رفت آن‏ها از این تردید کمک شایانی کند. شاید به‏‌همین‌ ‏دلیل بود که خبرگزاری رویترز اعلام کرد نتایج انتخابات مسیر سرمایه‏‌گذاری خارجی در ایران را افزایش می‏‌دهد.

در کنار همه آنچه گفته شد نباید از برخی دغدغه‏‌های موجود و واقعی غافل شد؛ نه دشمن دشمنی خود را کنار گذاشته و نه جایگاه ایران در نظام بین‏‌الملل به‏‌عنوان نظامی که طرحی نو برای شکستن هژمونی غالب دارد، تغییری‏ کرده است. خطر نفوذ برای استحاله درونی این نظام مستقل که حالا به یک قدرت منطقه‏‌ای و یک بازیگر فعال جهانی تبدیل شده، دغدغه‏‌ای واقعی، مبتنی بر تجربه و به‏‌دور از هرگونه توهم است.

 ناخشنودی همیشگی غرب از نتایج انتخابات‏
اولین اقدامی که شبکه‌‏های غربی و مخالف نظام در انتخابات این دوره داشتند، تخریب نهادهای نظارتی بود. آن‏ها این‏‌کار را با تأکید بر حجم بالای ردّصلاحیت نامزدهای انتخابات مجلس کلید زدند و پس از آن تلاش کردند با یادآوری‏ حوادث پس از سال 88 و پخش انواع گفت‏‌وگوها، گزارش‏ها و مستندهای تلویزیونی در این‏ باره، افکار عمومی کشور را تحریک کنند که به‏‌دلیل حوادث سال 88 همچنان نباید در انتخابات شرکت کرد. البته این سناریو با تأکید اکثریت مردم بر مشارکت انتخاباتی و هوشیاری نخبگان سیاسی از طیف‌‏های مختلف خیلی زود از دستور کار خارج شد. سپس تلاش‏ها معطوف به زیر سؤال بردن آزادی انتخابات شد و چند نماینده کنگره آمریکا تلاش کردند با سفر به تهران، به‏‌زعم خود، موضوع نظارت بین‏‌المللی بر انتخابات را دنبال کنند.

واکنش شدید تهران به این اقدام سبب شد تا حتی جان کری، وزیر خارجه آمریکا هم به این نمایندگان هشدار دهد که «بدترین کار، مداخله در انتخابات ایران است». آن‏ها با شکست در سه برنامه پیشین تلاش خود را برای اثرگذاری‏ بر فهرست‏های انتخاباتی متمرکز کردند و در حمایت از یک فهرست سیاسی در فضای مجازی تبلیغ کردند. در نهایت بنا به تحلیل دو روزنامه نیویورک‏پست و پولیتیکو، اوباما نتایج انتخابات در ایران را به‏‌دقت دنبال می‏‌کرد و می‏‌خواست بداند آیا با پیروزی طیف میانه‏‌روی نزدیک به دولت روحانی، برجام در انتخابات تأثیر عینی و امیدوارکننده داشته است.

همین جریان پس از انتخابات و نتایج به‌‏دست‌‏آمده و مشارکت بالای مردم، زاویه تحلیل را کمی تغییر داد و به شکل دیگری وارد ماجرای پس از شمارش آرا شد. کارشناسان بین‏‌المللی در تحلیل‏‌های خود ضمن اشاره به عدم انتظار تحولی در رابطه ایران و آمریکا با نتایج به‏‌دست‏‌ آمده از انتخابات به‏‌طور تلویحی بیان داشتند امید به قدرت‏‌گیری‏ اصلاح‏‌طلب و میانه‏‌روی سبک غربی در ایران بسیار بعید است.

وب‏گاه آمریکایی «دیلی کالر» در گزارشی نوشت: «در حالی‌‏که انتخابات ایران به‏‌عنوان پیروزی میانه‏‌روها و شخص «باراک اوباما» رئیس‏‌جمهور آمریکا و توافق هسته‏‌ای وی ستوده می‏‌شود، اما کارشناسان معتقدند این پیروزی آن‏‌طور نیست که به نظر می‏‌رسد؛ زیرا مسأله اینجاست که بسیاری از میانه‏‌روها تنها نام میانه‏‌رو را یدک می‏‌کشند».

«مت مک‏اینس» کارشناس اندیشکده امریکن اینترپرایز نیز در این‏‌باره معتقد است: «نامزدهایی در این انتخابات بودند که در واقع میانه‏‌رو نبودند و ایده پیروزی میانه‏‌روها بر اساس واقعیت اصلی که میانه‏‌روهای واقعی از حضور در انتخابات بازماندند، صحت ندارد».

سعید قاسمی‏‌نژاد از کارشناسان (و متواریان فتنه‏88) اندیشکده دفاع از دموکراسی نیز در این‏‌باره گفت: «اصولگرایان در مجلس خبرگان رهبری پیروزی قاطعانه‏‌ای داشتند. مورد گیج‏‌کننده این ماجرا این است که در واقع اصلاح‏‌طلب‏ها نامزد کافی برای پرکردن لیست‏های خود نداشتند تا اصولگرایان را شکست دهند.» از دیدگاه وی، ‏اصلاح‏‌طلبان تنها پیروزی‏‌های محدودی، آن‏‌هم در تهران داشتند که قابل پیش‏‌بینی بود و نتایجی که نمی‏‌تواند منعکس‏‌کننده کل کشور باشد. قاسمی‏‌نژاد در ادامه گفت: «اصولگرایان و اصلاح‏‌طلبان در مجلس با هم یکی‏ شده‏‌اند و البته بسیاری از نامزدهای تحت حمایت اصلاح‏‌طلبان نیز همه‏‌چیز هستند جز اصلاح‏‌طلب و آن‏ها حتی‏‌ با معیارهای جمهوری اسلامی نیز یک اصلاح‏‌طلب محسوب نمی‏‌شوند».

به نوشته «دیلی کالر» هر دو کارشناس متفق‏‌القول اعلام کردند که انتخابات تغییر واقعی در روابط ایران و آمریکا پدید نخواهد آورد. مک اینس هم‏چنین گفت: «حسن روحانی رئیس‏‌جمهور و میانه‏‌روهای همراهش در آغاز می‏‌توانند از دست بالاتری برخوردار باشند، اما احتمالاً قادر به اصلاحات واقعی و کافی نخواهند بود و تغییر مؤثر واقعی در آینده و در زمانی ایجاد می‏‌شود که در مجلس خبرگان رهبری نیز یک میانه‏‌رو بتواند رهبری میانه‏‌روتر انتخاب کند».

 منبع:خبرگزاری تسنیم
                               



  ارسال نظر جدید:
      نام :        (در صورت تمایل)

      ایمیل:      (در صورت تمایل) - (نشان داده نمی شود)

     نظر :