موضوعات ‌مرتبط: اقتصادی ایران

a/575 :کد

تقدیم دو دستی بازار پوشاک به خارجی ها

تحلیل ایران

  یکشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۹۳ — ۱۱:۳۷
تعداد بازدید : ۸۸۰   

خبط بزرگی که دولت دچار آن شده است؛ تقدیم دو دستی بازار پوشاک به خارجی ها

پس از گزارش‌های مکرر سالانه فرار مغزها و نخبگان از کشور، اکنون نوبت به درج اخبار مهاجرت نیروی کار ماهر تولید پوشاک رسیده است. بررسی بازار تهران نشان می‌دهد پس از یک دوره افت دوساله، مجددا قاچاق پوشاک رونق گرفته و به‌سرعت در حال رشد است. صورت‌مساله بسیار ساده است؛ تولید کالا توسط نیروی کار مهاجر در خارج از مرزها انجام شده و سپس قاچاقچیان آن را به داخل وارد می‌کنند و از طریق شبکه پخش پوشاک در سطح کشور توزیع می‌شود. اما درک اینکه چرا این فعالیت اقتصادی در داخل کشور انجام نشده و با هزینه بالاتر نیروی کار و ریسک قاچاق چگونه امکان دارد تولید در ترکیه از نظر اقتصادی دارای مزیت رقابتی باشد، کمی دشوار است.

به گزارش خبرنگار تحلیل ایران، تحقیقات، طراحی و تولید کالای تکنولوژی بالا نیازمنـــد سال‌ها سرمایه‌گذاری و ایجاد زیرساختارها و شبکه‌های علمی و آزمایشگاه‌های پیشرفته و بسیاری عوامل مهم دیگر است که بالطبع برای نیروی انسانی نخبه مهاجرت به خارج از کشور را جذاب می‌کند، اما چه رخ داده است که در روند مهاجرت ثروت‌های انسانی، نیروی کار ماهر ایرانی هم باید برای انجام فعالیت مولد به خارج از کشور برود، آن هم در صنعتی با سرمایه‌بری و تکنولوژی پایین که عوامل رشد و توسعه آن تا حدی وجود داشته و در صورت نیاز ایجاد هزینه و زمان بالایی را نمی‌طلبد.

نکته مهمتر اینکه بخش مهمی از تولیدات این نیروی کار، مورد نیاز مردم بوده و به کشور قاچاق می‌شود. لذا بدیهی است هیچ‌گونه علتی جز فضای کسب و کار نامساعد و ضدتولید عامل خروج فعالیت‌های تولیـــدی با ســـطح تکنولوژی پایین و کسب‌وکارهای نه چندان پیچیده (به همراه نیروی کار آنها) نمی‌شود.

بازار ۸ میلیارد دلاری و لبخند به خارجی ها

در این باره دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران، بازار پوشاک کشور را حدود ۸ میلیارد دلار برشمرده و می گوید: «نباید این بازار به راحتی در اختیار صادرکنندگان خارجی قرار گیرد. این بازار طالب کالاهای خوب و متنوع است بازاری که تاکنون خارجی ها به خوبی از آن استفاده کرده اند اما تولیدکننده داخلی تنها با نیمی از ظرفیت خود در این بخش فعالیت می‏کنند

نکته آنکه ۷۰ درصد بازار پوشاک فعلی کشور در دست واردکنندگان است که عمدتا به صورت قاچاق وارد کشور می شود ضمن آنکه ۵۰ درصد محصولات وارداتی از چین و سپس از ترکیه است. ترکیه از جمله کشورهایی است که عمده پوشاک خود را به صورت قاچاق وارد ایران می کند و در عین حال براساس این توافقنامه ۴۰ درصد تخفیف به محصولات پوشاک ترکیه برای واردات به کشور اختصاص می یابد. تا سال گذشته به دلیل اینکه حجم بالایی از پوشاک به صورت قاچاق وارد کشور شده و صنعت پوشاک کشور رشد خوبی نکرده است و بازار پوشاک کشور در اختیار محصولات خارجی قرار گرفته است.

از سویی ترکیه بنا دارد تا سال ۲۰۲۰ صادرات پوشاک خود را به ۸۰ میلیارد دلار در سال برساند و براین اساس، بازار ایران به عنوان یک بازار هدف مورد توجه جدی ترکیه قرار دارد. این در حالی است که در حال حاضر کارخانه های پوشاک ایران تقریبا با نصف ظرفیت خود در حال فعالیت هستند که با توجه به شرایط فعلی این احتمال وجود دارد این میزان همچنان کاهش پیدا کند. از سوی دیگر اما بر اساس بررسی های میدانی، تولیدات داخلی پوشاک کشور براحتی می توانند با کالاهای خارجی با کیفیت متوسط به بالا رقابت کنند اما مشکل اصلی ما، پوشاک استوک (دسته دوم) و پوشاک با درجه متوسط روبه پایین است که عمدتا از کشور چین وارد می شود.

حاکمیت قاچاق بر واردات پوشاک

بر اساس همین بررسی ها، اگرچه آمار رسمی نداریم، اما گزارش‌های میدانی نشان می‌دهد، حدود ۸۰ درصد واردات پوشاک از مبادی غیررسمی انجام می‌شود و برخی تولید کنندگان داخلی پوشاک، محصول خود را با نام و برند خارجی عرضه می‌کنند.

در این باره ابوالقاسم شیرازی در مورد وضعیت بازار پوشاک داخلی و تأثیر واردات پوشاک قاچاق بر این بازار معتقد است: «از ۲ سال گذشته که آهنگ حمایت از تولید داخل به صدا درآمد و قرار شد، تا با سخت گیری نسبت به واردات تولید داخل رونق بگیرد، اگرچه آمار رسمی نداریم، اما گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که تولید داخلی در بحث پوشاک ۲ برابر شده است

نکته آنکه دولت ۲۰ سال است که به بهانه حمایت از تولید داخل تعرفه صد درصدی از واردات رسمی پوشاک و پارچه می‌گیرد، در حالی که این امر سبب شده تا واردکنندگان از مبادی غیررسمی و قاچاق اقدام به واردات پوشاک کنند که نتیجه آن چیزی جز نابودی تولید داخل در پی نداشته است. حدود ۸۰ درصد از واردات پوشاک از طریق غیرمجاز و تنها ۲۰ درصد از مبادی رسمی انجام می‌شود در حالی که اگر دولت تعرفه واردات رسمی پوشاک را کاهش دهد نه تنها برای خود درآمدی ایجاد کرده، بلکه می‌تواند از محل این درآمد به بخش تولید کمک کند، بدون آنکه از جیبش هزینه‌ای کرده باشد.

در عین حال می‌توان از این طریق واردکنندگان رسمی پوشاک را شناسایی کرد و در راستای استانداردسازی حرکت کرده و اجازه ندهیم هر لباسی با هر کیفیت نامطلوبی وارد کشور شود و جلوی واردات پوشاکی که با فرهنگ ما هم‌خوانی ندارد را می‌گیریم، مضاف بر آنکه با رونق گرفتن تولید داخل اشتغال‌زایی هم بیشتر می‌شود. از سویی گرچه بسیاری از تولید‌کنندگان ایرانی قابلیت برند شدن را دارند، اما از آنجایی که این امر مغفول مانده و سازمان‌هایی مانند تعزیرات، بازرسی و مالیات بر سر این گونه تولید‌کنندگان هجوم می‌آورند، همه ترجیح می‌دهند در سایه کار کنند تا حدی که کالای تولید داخل را با نام خارجی می‌فروشند. پس ما باید به سمت تغییر فرهنگ مردم و بر خرید کالای با کیفیت داخلی حرکت کنیم.

گل به خودی با برگزاری نمایشگاه پوشاک ترکیه در ایران

برگزاری نمایشگاه پوشاک ترکیه در ایران تولید داخلی را هدف گرفته است و حمایت دولت از پوشاک خارجی، به تولید داخل از درون لطمه می‌زند. به علاوه اینکه حضور پوشاک ترکیه در کشورمان، فرهنگ ترکیه را در ایران تبلیغ می‌کند. البته باید توجه داشت که فعالیت برندهای خارجی در هر صنعتی می تواند باعث توسعه رقابت شود، اما به شرطی که توان داخل به حدی رسیده باشد که توان رقابت را داشته باشد. اگر تولید داخل را به حدی از توانمندی برسانیم که بتواند با طرف خارجی رقابت کند، برگزاری نمایشگاه خارجی ایراد ندارد.

دولت از تولید داخل حمایت کند

در این باره محمودی مشاور رئیس اتحادیه پوشاک تهران با انتقاد از حمایت دولت از برگزاری این نمایشگاه تصریح می کند: «بهتر است دولت از تولید داخل حمایت کند و جلوی ورود کالای آماده را بگیرد، تا تولید کننده های داخلی متضرر نشوند. حضور برند خارجی در ایران در شرایطی بدون اشکال است، که حمایت از تولید داخل به بهترین شکل صورت گرفته باشد. به طور مثال ما تعداد زیادی نخ و پارچه خارجی در بازار داریم، اما تولید کنندگان داخلی هم خیلی رشد کرده اند، به طوری که ما فقط ۳۰۰۰ جواز تولیدی پوشاک داخل در تهران داریم. پشت پرده نمایش توانمندی پوشاک ترکیه، فرهنگ این کشور است، که با توجه به نظام سکولار حاکم بر این کشور با فرهنگ ما مغایرت دارد و لذا آفت حضور پوشاک ترکیه بیش از سود آن است، بنابراین باید به این مسئله توجه ویژه ای شود.

                               

  تحلیل ایران
  تحریریه تحلیل ایران
  آدرس ایمیل : info@tahlileiran.ir
  آدرس سایت/وبلاگ:
  از همین نویسنده :


  ارسال نظر جدید:
      نام :        (در صورت تمایل)

      ایمیل:      (در صورت تمایل) - (نشان داده نمی شود)

     نظر :