ویتامینی که خطر زوال عقل را تا ۵۰ درصد کاهش می دهد

    •••••  یکشنبه ۰۱ آذر ۱۴۰۵ — ۰۹:۳۳ کد مطلب : 205575/a   

به گزارش تحلیل ایران به نقل از یاهو هلث، نتایج یک مطالعه نشان داد که افراد میانسالی که رژیم غذایی بیشتری از ریبوفلاوین دریافت می‌کنند، در مقایسه با افرادی که کمترین میزان مصرف را داشتند، ۴۹ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل ناتوان کننده بودند.

 

«کازوماسا یاماگیشی»، دکترا، محقق و استاد بخش بهداشت عمومی در دانشگاه جونتندو در دانشکده پزشکی ژاپن می گوید: «در حالی که مطالعات قبلی نشان داده بودند که ویتامین های B، به ویژه فولات، با خطر زوال عقل ارتباط معکوس دارند، ریبوفلاوین در تحقیقات مربوط به زوال عقل توجه نسبتا کمی به خود جلب کرده است.»

 

کشف ریبوفلاوین این پتانسیل را دارد که خطر زوال عقل را تقریباً به نصف کاهش دهد.

دانشمندان ۴۱۷۱ ژاپنی ۴۰ تا ۶۹ ساله را که در مطالعه طولانی مدت خطر گردش خون در جوامع (CIRCS) ثبت نام کرده بودند، مورد بررسی قرار دادند. این مطالعه که در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد، به بررسی بیماری های مرتبط با سبک زندگی در ژاپن می پردازد. دکتر یاماگیشی می گوید که در سال های اخیر، زوال عقل در مطالعه CIRCS مورد توجه قرار گرفته است.

 

دکتر یاماگیشی می‌گوید: «بیشتر مطالعات قبلی ویتامین B بر روی افراد مسن متمرکز بود، بنابراین ما بررسی این ارتباط را در دوران میانسالی، بسیار قبل از شروع معمول زوال عقل، ضروری دانستیم.»

 

در این مطالعه، متخصصان تغذیه از روش پیمایش یادآوری رژیم غذایی ۲۴ ساعته استفاده کردند و آنچه را که هر فرد ۲۴ ساعت قبل از مصاحبه خورده و نوشیده بود، ثبت کردند. اگرچه این بررسی ها هر چند سال یکبار انجام می شد، اما این مطالعه خاص از یک اندازه گیری پایه استفاده کرد. دکتر یاماگیشی می‌گوید: «ما فقط از داده‌های اولین ارزیابی هر شرکت‌کننده با یک متخصص تغذیه استفاده کردیم تا از تغییرات دقت داده‌ها در افراد مختلف جلوگیری کنیم.»

 

هدف دکتر یاماگیشی و تیمش بررسی تأثیر چهار ویتامین B خاص: فولات، ویتامین B۶، ویتامین B۱۲ و ریبوفلاوین بود. محققان رژیم غذایی شرکت کنندگان را در یک دوره ۱۴ ساله (۱۹۸۵ تا ۱۹۹۹) ارزیابی کردند و برای هر یک از چهار ویتامین B، جمعیت مورد مطالعه را به چهار گروه مساوی تقسیم کردند. گروه ها از کمترین تا بالاترین میزان دریافت مواد مغذی را در بر می گرفت.

سپس، آنها نرخ بروز زوال عقل را در این چهار گروه در پیگیری ۱۵ ساله مقایسه کردند و ۸۸۷ مورد زوال عقل ناتوان کننده که فرد نیاز به مراقبت دارند را شناسایی کردند.

 

هنگام بررسی بروز زوال عقل و مصرف انواع مختلف ویتامین های B، آنها دریافتند که ریبوفلاوین بیشترین تأثیر را بر احتمال ابتلا به زوال عقل دارد و خطر ابتلا به آن را تا ۴۹ درصد کاهش می دهد. فولات و ویتامین B۶ نیز خطر زوال عقل را کاهش دادند، اما به طور قابل توجهی کمتر بود و حدود ۲۰٪ بود. با این حال، ویتامین B۱۲ هیچ ارتباط واضحی نشان نداد.

دکتر یاماگیشی می افزاید: «یکی از یافته های اولیه این مطالعه این است که ارتباط معکوس برای ریبوفلاوین و ویتامین B۶ در بین افرادی که بدون سابقه سکته مغزی دچار زوال عقل شده بودند، بارزتر بود. این نشان می دهد که این ویتامین ها ممکن است نقش محافظتی در برابر اشکال غیر عروقی زوال عقل از جمله بیماری آلزایمر ایفا کنند.»

وقتی صحبت از عملکرد سالم بدن می شود، ریبوفلاوین در واقع کارهای زیادی انجام می دهد. این ویتامین به تنظیم متابولیسم، کاهش فشار خون بالا، تبدیل کربوهیدرات ها، پروتئین ها و چربی ها به سوخت قابل استفاده برای بدن کمک می کند. علاوه بر این، ریبوفلاوین بافت ها را ترمیم می کند، به عملکرد طبیعی سلولی کمک می کند، حاوی خواص آنتی اکسیدانی است و تضمین می کند که سایر ویتامین های B کار خود را انجام می دهند.

اگرچه طراحی مطالعه به تیم اجازه نمی‌دهد دقیقاً توضیح دهد که چرا ریبوفلاوین نسبت به سایر ویتامین‌های B ارتباط قوی‌تری با خطر زوال عقل دارد، مکانیسم‌های مختلفی به طور بالقوه اثر محافظتی را توضیح می‌دهند. دکتر یاماگیشی می گوید: «یکی این که ممکن است منعکس کننده خواص آنتی اکسیدانی و محافظت کننده عصبی نسبتاً قوی آن باشد.»

او همچنین اشاره می کند که ریبوفلاوین به کاهش فشار خون و آنتی اکسیدان کمک می کند، که به محافظت از سلول ها در برابر رادیکال های آزاد آسیب رسانده کمک می کند. دکتر یاماگیشی می گوید: «این شرایط به نوبه خود ممکن است به کاهش خطر زوال عقل کمک کند.»

اگرچه می‌توانید ریبوفلاوین را به‌عنوان مکمل مصرف کنید، اما برای اکثر مردم، خوردن غذاهای سرشار از ریبوفلاوین بهترین گزینه است.

 

به گفته متخصصان تغذیه، مواد غذایی سرشار از ریبوفلاوین (ویتامین B۲) شامل موارد زیر هستند: امعاء و احشای دام (مانند جگر گاو یا مرغ)، غلات صبحانه غنی‌شده، جو دوسر و انواع نان، تخم‌مرغ، محصولات لبنی (مانند شیر، پنیر و ماست)، قارچ، بادام، گوشت گاو، ماهی سالمون و بادام‌های بوداده خشک.

 

میزان نیاز روزانه بزرگسالان به ریبوفلاوین ۱.۱ میلی‌گرم برای زنان و ۱.۳ میلی‌گرم برای مردان است. به طور کلی، افراد معمولاً ریبوفلاوین کافی را از طریق رژیم غذایی دریافت می‌کنند و کمبود آن نادر است.

 

دکتر یاماگیشی می‌گوید: «پیشگیری از زوال عقل (دمانس) خواسته‌ای همگانی است، اما هنوز نکات بسیاری وجود دارد که باید درباره راهکارهای محافظتی مؤثر در این زمینه آموخت.»

با این حال، او تأکید می‌کند که یافته‌های این مطالعه نشان می‌دهد مصرف بیشتر ریبوفلاوین ممکن است به کاهش خطر ابتلا به زوال عقل کمک کند؛ هرچند او و همکارانش معتقدند که تکیه بر یک ماده مغذی یا یک ماده غذایی خاص، به تنهایی برای پیشگیری کافی نیست.